نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

313. فرمان بردن از اولیای امر

أن أطعتمونی فانی حاملکم أن شاء الله علی سبیل الجنة، و أن کان ذا مشقُة شدیدة و مذاقُة مریرة
اگر شما مرا اطاعت کنید من شما را به خواست خداوند به بهشت رهنمون می کردم، اگر چه این تلاش دارای مشقت سخت و طعم تلخی است. (310)

314. وزیر پیامبر (ص)

أنک تسمع ما أسمع، وتری ما أری، الا أنک لست بنبی، و لکنک لوزیر و أنک لعلی خیر
خطاب پیامبر صلی الله علیه و آله به علی علیه السلام: تو می شنوی آنچه را که من می شنوم و می بینی آنچه را من می بینم؛ ولی تو پیامبر نیستی، بلکه تو وزیر من هستی و تو در مسیر خیر قرار گرفته ای. (311)

315. خاموشی ستوده

هم عیش العلم، و موت الجهل. یخبرکم حلمهم عن علمهم، و ظاهر هم عن باطنهم، و صمتهم عن حکم منطقهم
آل محمد صلی الله علیه و آله حیات علم اند و مرگ جهل و نادانی، بردباری آنان خبر از علم آنان می دهد و ظاهرشان از باطنشان و سکوت (پر معنای آنان) از حکمت های سخن آنان. (312)