نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

307. کوه های استوار دین

هم اهل البیت موضع سره، و لجأ أمره، و عیبةُ علمه، و موئل حکمه، و کهوف کتبه، و جبال دینه، بهم أقام انحناء ظهرة، و أذهب ارتعاد فرائصه
آنان (خاندان نبوت) نگهدارنده اسرار خدا و ملجا و پناه دستورات اویند، آنان خزینه علم و مرجع احکام و پناهگاه کتاب ها و کوه های استوار دینند، به وسیله آنان خمیدگی کمر دین راست و لرزش های اندام اسلام زایل می گردد. (304)

308. توصیف خاندان محمد (ص)

عقلوا الدین عقل و عایة و رعایُة، لا عقل سماع و روایة
خاندان محمد صلی الله علیه و آله دین را شناختند؛ شناختی توأم با دانایی و عمل، نه آن که فقط بشنوند و بازگو کنند. (305)

309. دزد واقعی

فی خطبة له یذکر فیها فضائل أهل البیت علیه السلام: نحن اشعار و الاصحاب، و الخزنُة و الابواب؛ و لا تؤتی البیوت الا من أبوابها، فمن أتاها من غیر أبوابها سمی سارقاً
در خطبه ای پیرامون فضایل اهل بیت علیه السلام می فرماید: ماییم خاصان و اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله و خزانه داران و درها. به هر خانه ای جز از در آن نشاید وارد شد و هر که جز از آن درها وارد گردد دزد نامیده شود. (306)