نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

297. نزدیک ترین مردم به پیامبران

أن أولی الناس بالانبیاء أعلمهم بما جاؤوا به، ثم تلا: (أن أولی الناس بابراهیم للذین اتبعوه وهذا النبی و الذین آمنوا) ثم قال: أن ولی محمد من أطاع الله و أن بعدت لحمته، و أن عدو محمد من عصی الله و أن قربت قرابته!
قطعاً شایسته ترین مردم به پیامبران، داناترین آنان به چیزی است که پیامبران آورده اند. سپس آن حضرت این آیه شریفه را تلاوت فرمود: (قطعی است که شایسته ترین مردم به ابراهیم کسانی هستند که از او پیروی می کند و این پیامبر و کسانی که ایمان آورده اند) سپس فرمود: دوست محمد صلی الله علیه و آله کسی است که خدا را اطاعت کند، اگر چه ارتباط گوشتی (خویشاوندی) با آن حضرت نداشته باشد و دشمن محمد صلی الله علیه و آله کسی است که خدا را معصیت کند، اگر چه خویشاوندی نزدیک داشته باشد. (294)

298. داستان موسی و فرعون

لقد دخل موسی بن عمران و معه أخوه هارون علیه السلام علی فرعون، و علیها مدارع الصوف، و بأیدیهما العصی، فشرطاله - أن أسلم - بقاء ملکه، و دوام عزه، فقال: (الا تعجبون من هذین یشرطان لی دوام العز، و بقاء الملک، و هما بما ترون من حال الفقر و الذل، فهلا ألقی علیهما أساورة من ذهب؟) أعظاماً للذهب و جمعه، و احتقاراً للصوف و لبسه!
حضرت موسی بن عمران علیه السلام با برادرش هارون وارد شدند در حالی که لباسی از پشم داشتند و عصایی به دست. آن دو بزرگوار علیه السلام به فرعون شرط کردن که اگر اسلام را بپذیرد، ملکی که در اختیار دارد برای او باقی بماند و عزتش پایدار. فرعون مستکبر (به قوم خود) چنین گفت: آیا تعجب نمی کنید از این که این دو نفر با حال فقر و ذلتی که دارند برای من شرطی پیشنهاد می کنند که اگر آن را پذیرفتم (اسلام را قبول کردم) عزتم پایدار و ملکم باقی بماند؟آیا برای ادعای چنین مقامی شایسته نبود که دستبندهای طلا بر دست داشتند؟این سخن باطل فرعون ناشی از آن بوده است. (295)

299. دعای علی علیه السلام به درگاه خدا در مورد پیامبر (ص)

اللهم... .أجعل شرائف صلواتک، و نوامی برکاتک، علی محمد عبدک و رسولک الخاتم لما سبق، و الفاتح لما انغلق، و المعلن الحق بالحق...
اللهم افسح له مفسحاً فی ظلک؛ و اجزه مضاعفات الخیر من فضلک اللهم و أعل علی بناء البانین بناء و أکرم لدیک منزلته، و أتمم له نوره، و اجزه من ابتعاثک له مقبول الشهادة، مرضی المقالة، ذا منطق عدل، و خطبه فصل
خداوندا! درودهای شریف و برکات فزاینده خود را بر بنده و رسولت محمد صلی الله علیه و آله بفرست که پایان دهنده گذشته است و گشاینده گره های پیچیده، پیامبر که حق را بر مبنای حق اعلان نمود. بار الها! عرصه وسیعی از سایه بیکرانت را بر او بگستران و پاداشی از خیر فراوان از فضل و احسانت بر او عنایت فرما. خداوند! بنایی را که (او برای نجات انسان ها) نهاده است از همه بناهای بنیانگزاران بلندتر بدار. (یا در دیار ابدیت منزلت و مقام او بالاتر از همه منزلت ها و مقامات بفرما) و مقام او را در پیشگاهت عزیز و مکرم فرما و نوری را که بر آن وجود پاک عنایت فرموده ای تکمیل نما و او را در برابر برانگیختنش (برای رسالت عظمی، پاداش لطف فرما) و شهادتش را مقبول و گفتارش را مورد رضایت و منطقش را داد گرانه و سخنش را جداکننده حق از باطل قرار بده.(296)