نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

294. بنده و فرستاده خدا

اشهد أن محمداً صلی الله علیه و آله بنده و فرستاده او است که وی را برای اجرای فرمان خود و ابلاغ دلی هایی بر درست بودن شریعت و بیم دادن از کیفرهای او که در انتظار معاندین است فرستاد. (291)

295. موجبات نعمت

أنظروا ألی مواقع نعم الله علیهم حین بعث ألیهم رسولا، فعقد بملته طاعتهم، و جمع علی دعوته ألفتهم. کیف نشرت النعمة علیهم جناح کرامتها، و أسالت لهم جداوال نعیمها، و التفت الملة بهم فی عوائد برکتها، فأصبحوا فی نعمتها غرقین
بنگرید به موارد نعمت هایی که خداوند به وسیله برانگیختن رسولی به آنان عنایت فرمود، اطاعت آن مردم را به دینی که آورده جلب و محکم ساخت و انست و الفت آنان را به دعوت خود جمع فرمود،؛ در این هنگام نعمت با کرامت خود را برای آنان بگستراند و نهرهای نعمت هایش را بر آنان به جریان انداخت و دین اسلام آنان را به فواید و نتایج برکات آن دین جمع نمود، پس در نعمت آن غوطه ور گشتند. (292)

296. رمز ارسال رسولان

سبحانک خالقاً و معبوداً! بحسن بلائک عند خلقک خلقت دارا، وجعلت فیها مأدبة: مشربا و مطعما و أزواجا و خدماً، و قصوراً و أنهاراً، و زروعاً و ثماراً، ثم أرسلت داعیا یدعوالیها فلا الداعی أجابوا، و لا فیما رغبت رغبوا، ولا .لی ما شوقت ألیه اشتاقوا. أقبلوا علی جیفه قد افتضحوا بأکلها، و اصطلحوا علی حبها
ای خدا! که خالق و معبود همه موجودات هستی، تو را برای آزمایش نیکویی که نسبت به مخلوقاتت دارد می ستایم. تو سرایی را آفریدی (مقصود بهشت است) و انواع هر چیزی که برای میهمانی تهیه می شود از نوشیدنی و خوردنی و همسران و خدمتکاران و کاخ خا و نهرها و محصولات زمینی و میوه های درختی در آن قرار دادی. آن گاه کسی را فرستادی تا مردم را به برخورداری از آن نعمت ها دعوت کنند مقصود پیامبران است، لیکن آن ها نه این دعوت را پذیرفتند و نه به آنچه تو ایشان را به آن ترغیب فرمودی رغبتی نشان دادند و نه به چیزی که به آن تشویقشان کردی اشتیاقی نشان دادند، به لاشه دنیا رو آوردند و با خوردن آن خویشتن را رسوا ساختند و در دوستی ان با یکدیگر هماهنگ شدند. (293)