نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

287. فروتنی صفت پیامبران

لو رخص الله فی الکبر لاحد من عباده لرخص فیه لخاصة أنبیائه و أولیائه. و لکنه سبحانه کره ألیهم التکابر، و رضی لهم التواضع
اگر بنا بود خداوند به بعضی از بندگانش رخصت بدهد که به او کبر بورزند قطعاً به پیامبران و اولیاء خاص خود اجازه می داد، ولکن خداوند سبحان زشتی تکبر و خود پسندی را برای آنان ناپسند دانست و فروتنی را برای آنان پسندید. (284)

288. نامه علی (ع) به معاویه

من کتابه ألی معاویة -: کان رسول الله صلی الله علیه و آله اذا احمر الباس، و أحجم الناس، قدم أهل بیته فوقی بهم أصحابه حر السیوف و الاسنة. فقتل عبیدةُ بن الحارث یوم بدر، و قتل حمزه یوم أحد، و قتل جعفر یوم أحد، و قتل جعفر یوم مؤتة
رسول خدا صلی الله علیه و آله هنگامی که سختی های جنگ بالا می گرفت و مردم به عقب بر می گشتند، اهل بیت علیه السلام خود را پیش می انداخت و یاران خود را از حرارت سوزان شمشیرها و نیزه ها حفظ می کرد، چنان که عبیده بن الحارث در جنگ بدر و حمزه در نبرد احد و جعفر در کارزار مؤته به شهادت رسیدند. (285)

299. دو گروه رسول

بعث ألی الجن و الانس رسله، لیکشفوا لهم عن غطائها و لیحذر و هم من ضرائها، و لیضربوا لهم أمثالها، و لیبصروهم عیوبها، و لیهجموا علیهم بمعتبر من تصرف مصاحها و أسقامها و حلالها و حرامها و ما أعد الله للمطیعین منهم و العصاة من جنة و نار، و کرامة و هوان
رسولان خود را به دو گروه جن و انس فرستاد تا پرده های ظلمانی دنیا را از جلو چشمان آنان بردارند و از آسیب های دنیا بر حذرشان بدارند و از دنیا مثل ها برای آنان بیان کنند و بر عیوب آن، بینایشان سازند و به آن مردم ملاک ها و اصول معتبر را در موقع رویارویی و تصرف در تندرسیتی ها و بیماری های دنیا و حلال و حرام آن بفهمانند و به آنان بفهمانند که خداوند چه پاداشی برای مردم مطیع و چه مجازاتی برای مردم گنهکار از بهشت و دوزخ و کرامت و اهانت آماده فرموده است. (286)