نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

285. سرور بندگان

أشهد أن محمداً عبده و رسوله، و سید عباده، کلما نسخ الله الخلق فرقتین جعله فی خیر هما، لم یسهم فیه عاهر، و لا ضرب فیه فاجر
گواهی می دهم که حضرت محمد صلی الله علیه و آله بنده و فرستاده خدا و سرور بندگان اوست.
هنگامی که خداوند آفریدگانش را به دو بخش (نیک و بد) تقسیم کرد، (نور وجود) آن حضرت را در بهترین آن دو به ودیعه نهاد. ناپاکان در شب او سهمی نداشتند و گناهکاران را در او هیچ دخالتی نبود. (282)

286. مایه بصیرت و بینایی

فی ذکر النبی صلی الله علیه و آله -: أفضت کرامة الله سبحانه و تعالی ألی محمد صلی الله علیه و آله... فهو أمام من اتقی، و بصیرة من اهتدی، سراج لمع ضوءه، و شهاب سطع نوره، و زند برق لمعمه
کرامت خداوندی سبحان و تعالی به محمد صلی الله علیه و آله منتهی گشت، آن حضرت صلی الله علیه و آله پیشوایی کسی است که تقوا بورزد و وسیله بینایی است برای کسی که هدایت یافته باشد. چراغی است که روشنایی اش درخشیده و ستاره ای است که نورش بارز و آشکار است و آتش زنه ای است که معلمان آن برق تولید نموده است. (283)

287. فروتنی صفت پیامبران

لو رخص الله فی الکبر لاحد من عباده لرخص فیه لخاصة أنبیائه و أولیائه. و لکنه سبحانه کره ألیهم التکابر، و رضی لهم التواضع
اگر بنا بود خداوند به بعضی از بندگانش رخصت بدهد که به او کبر بورزند قطعاً به پیامبران و اولیاء خاص خود اجازه می داد، ولکن خداوند سبحان زشتی تکبر و خود پسندی را برای آنان ناپسند دانست و فروتنی را برای آنان پسندید. (284)