نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

264. حکمت برگزیده شدن محمد

أن الله بعث محمداً صلی الله علیه و آله و سلم نذیراً للعالمین، و أمیناً علی التنزیل، و أنتم معشر العرب علی شر دین، و فی شردار، منیخون بین حجارة خشن، و حیات صم، تشربون الکدر، و تاکلون الجشب، و تسفکون دماءکم، و تقطعون أرحامکم. الاصنام فیکم منصوبة، و الاثام بکم معصوبة
همانا خداوند متعال، محمد صلی الله علیه و آله را تبلیغ کننده بر عالمیان و امین برای فرستادن قرآن و رسالت، مبعوث نمود. در آن حال شما گروه عرب دارای بدترین دین بودید و در بدترین جامعه زندگی می کردید.
شما در میان سنگ های سخت و مارهای ناشنوا سکنی داشتید، آب های تیره می آشامیدند و غذای خشن می خوردید و خون های یکدیگر را می ریختند و از خویشاوندان خود قطع رابطه می نمودید، بت ها در میان شما (برای پرستش) نصب شده و گناهان و انحراف ها سخت به شما بسته بود. (261)

265. عمل بر طبق راه پیامبران

اعملوا، رحمکم الله، علی أعلام بینة، فالطریق نهج یدعو ألی دار السلام
ای مردم! خدا رحمتتان کند! به نشانه های آشکاری که خداوند در برابرتان قرار داده عمل کنید که راهی واضح و روشن است و شما را به سرای آسایش (یعنی در بهشت) دعوت می کند. (262)

266. روزگار مبعوث شدن پیامبر

أن الله سبحانه بعث محمداً صلی الله علیه و آله بالحق حین دنا من الدنیا الانقطاع، و أقبل من الاخرةء الاطلاع، و أظلمت بهجتها بعد اشراق، و قامت بأهلها علی ساق. و خشن منها مهاد، و أزف منها قیاد، فی انقطاع من مدتها، و اقترب من أشراطها و تصرم من أهلها
خداوند سبحان، محمد صلی الله علیه و آله را به حق به پیامبر مبعوث فرمود، در حالی که دنیا رو به پایان بوده و آخرت برای احاطه و اشراف روی آورده و شکوفایی دنیا پس از روشنایی آن رو به تاریکی نهاده بود. و آن دنیا برای اهل خود با شدت و مشقت ها رویاروی شده زمانش رو به زوال و شرایط فنا و نابودی آن نزدیک گشته بود و (بعثت پیامبر) هنگامی بود که دنیا از اهلش در حال بریدن بود. (263)