نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

258. فرمان بردن از پیامبر و اولیای امر

اما بعد، فقد بعثت الیکم عبداً من عبادالله، لا ینام أیام الخوف، فاسمعوا له، و أطیعوا أمره فیما طابق الحق، فانه سیف من سوف الله
بعد از حمد و ثنا، من بنده ای از بندگان خدا را به سوی شما فرستادم که در روزگار بیم و هراس نخوابد، از او بشنوید و فرمانش را در هر مورد که مطابق حق است اطاعت کنید؛ زیرا این مدر شمشیری از شمشیرهای خداوندی است. (255)

259. پایان بخش وحی

أرسه علی حین فترة من الرسل، و تنازع من الالسن، فقفی، به الرسل، و ختم به الوحی .
خداوند او را در دورانی خالی از پیامبران و در دوران اختلاف در عقاید و سخنان فرستاد و او را در آخر پیامبران قرار داد و وحی را با نوبت او ختم فرمود. (256)

260. مسابقه در خوبی ها

و الذی بعثه بالحق لتبلبلن بلبلة و لتغربلن غربلةُ، و لتساطن سوط القدر حتی یعود اسفلکم أعلاکم، و أعلاکم أسفلکم، و لیسبقن سابقون کانوا قصرؤا، و لیقصرن سباقون کانوا سبقوا
قسم به خدایی که محمد صلی الله علیه و آوردن دین حق مبعوث گردانید، سخت در هم آمیخته و در هم و برهم و زیر و رو می شوید و به شدت غربال می گردید (تا صالح از طالح و خوب از بد جدا گردد) و هر آینه مانند دیگ جوشان که با تازیانه غلیان خود آنچه را در آن است زیر و رو می کند و بالاترین شما به پست ترین مقام بازگشت می نماید و هر آینه کسانی که در اسلام سابقه دارند، امام در وظایف (با دریافت حق خود) کوتاهی کرده اند، به طور یقین جلو خواهند افتاد و آنان که در خدمت به اسلام سابقه بسیاری دارند و مقامشان در اسلام جلوتر از دیگران است یقیناً و قطعاً باز خواهند ماند. (257)