نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

217. قضاوت بی عدالت

لیس من العدل القضاء علی الثقة بالظن
قضاوتی که به حدس و گمان متکی باشد از روی عدل و داد نیست. (215)

218. عدل شریف تر از بخشش

سئل علیه السلام: أیهما أفضل: العدل، أو الجود؟
فقال علیه السلام: العدل یضع الامور مواضعها، والجود یخرجها من جهتها. العدل سائس عام، و الجود عارض خاص، فالعدل أشرفهما و أفضلهما
از حضرتش پرسیدند: دادگری بهتر است یا بخشندگی؟
فرمود: دادگری هر چیزی را در جای خویش قرار می دهد و بخشش آنها را از جای خود بیرون می کند و عدل نگهبان همه مردم است و بخشندگی به افراد مخصوص بهره می دهد. بنابراین عدل شریف تر و برتر است. (216)

219. امر به عدل و احسان

قال فی قوله تعالی: (ان الله یامر بالعدل و الاحسان) -: العدل: الانصاف، و الاحسان: التفضل
امام علی علیه السلام در مورد این سخن خدای متعال: (خداوند شما را به عدل و احسان فرمان می دهد.) فرمود: عدل، انصاف دادن و ستم نکردن است و احسان جود و بخشش. (217)