نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

214. دادگری حق

ما کان قوم قط فی غض نعمة من عیش فزال عنهم ألا بذنوب اجتر حوها، لان الله لیس بظلام للعبید
هرگز نعمت و رفاه زندگی از مردمی گرفته نشد، مگر به سبب گناهانی که مرتکب شدند؛ چرا که خداوند به بندگانش ستم نمی کند. (212)

215. بردبار عادل

الذی عظم حلمه فعفا، و عدل فی کل ما قضی
خدایی که بردباری اش زیاد است و می بخشد و در آن چه حکم کرده، عدالت را رعایت نموده است. (213)

216. نتیجه عدل

بالسیرة العادله یقهر المناوی
با روش عدل دشمن شکست می یابد و از میان می رود. (214)