نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

209. شگفتی های انسان

لیس فناء الدنیا بعد ابتداعها بأعجب من انشائها و اختراعها... و أن الله، سبحانه، یعود بعد فناء الدنیا وحده لا شی ء معه
نابودی دنیا، پس از آفریدن آن زیاد شگفتی آورتر از آفریدن و ایجاد آن نیست. و خداوند سبحان، پس از نابودی جهان تنها باقی می ماند و چیزی با او نیست. (207)

210. بخشش خدا

اعجبوا لهذا الانسان ینظر بشحم، و یتکلم بلحم، و یسمع بعظم، و یتنفس من خزم
از این انسان تعجب کنید و پند بگیرید! با پیه نگاه می کند، با گوشت حرف می زند، با استخوان می شنود و از شکافی (بینی) نفس می کشد! (208)

211. عجب از این آدم!

جعل لکم اسماعا لتعی ما عناها، و أبصاراً لتجلو عن عشاها خداوند به شما دو گوش داد تا آن چه را به آن ها مربوط می شود دریافت کنند و دو چشم داد تا از نابینایی به در آیند. (209)