نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

183. وصف فرشتگان الهی

جعلهم الله فیما هنالک أهل الأمانة علی وحیه، و حملهم ألی المرسلین و دائع امره و نهیه
خداوند متعال آن فرشتگان را در آن جایگاه صفحات مقدس ملکوتی که هستند، امین وحی خود قرار داده و به وسیله آنان امانت های امر و نهی خود را بر رسولانش رسانده است. (183)

184. فرشته تحذیر

أن لله ملکاً ینادی فی کل یوم: لدوا للموت، و اجمعوا للفناء، و ابنوا للخراب!
همانا خدا را فرشته ای دارد که هر روز ندا در می دهد: برای مرگ بزایید و برای نابودی گرد آورید و برای ویرانی بسازید! (184)

185. داناتر از خلایق!

هم أعلم خلقک بک، و أخوفهم لک، و أقربهم منک؛ لم یسکنوا الاصلاب، و لم یضمنوا الارحام، و لم یخلقوا من ماء مهین، و لم یتشعبهم ریب المنون؛ و أنهم علی مکانهم منک، و منزلتهم عندک، و استجماع أهوائهم فیک، و کثرة طاعتهم لک، و قلة غفلتهم عن أمرک؛ لو عاینوا کنه ما خفی علیهم منک لحقروا أعمالهم
آنها فرشتگان به تو داناتر از باقی خلایق هستند و از تو بیش از همه می ترسند و به تو بیش از همه نزدیک اند، در پشت پدران جا نگرفته اند و در رحم های مادران در نیامده اند و از آب بی مقدار آفریده نشده اند و (حوادث روزگار) آن ها را پریشان نکرده است.
آنان با مقامی که در پیش تو دارند و با این که همه عشق و آروزهایشان در وجود تو جمع شده است و با وجود فزونی طاعت و عبادتشان برای تو، کمی غفلتشان از فرمانت؛ اگر حقیقت ذات تو را که بر آنان پوشیده است مشاهد کنند اعمال خود را حقیر و کوچک شمارند. (185)