نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

178. صفت ملایک

لم تطمع فیهم الوساوس فتقترع برینها علی فکرهم
وسوسه ها طمعی در راهیابی به آنان نداشته تا با کثافت خود، فکر آنان را بکوبد. (178)

179. عبادت ملایکه

لم یتولهم الاعجاب فیستکثروا ما سلف منهم، و لا ترکت لهم استکانة الاجال، نصیباً فی تعظیم حسناتهم
عجب (خود بزرگ بینی و خود پسندی) بر آنان غلبه نکرده تا آنان عبادات گذشته را زیاد محسوب کنند و احساس ناتوانی و ناچیزی در دریافت جلال خداوندی برای بزرگ بینی حسناتی که انجام می دهند نصیبی نگذاشته است. (179)

180. فرشتگان شیفته عبادت

وصلت حقائق الایمان بینهم و بین معرفته، و قطعهم الایقال به الی الوله ألیه، و لم تجاوز رغباتهم ما عنده الی ما عند غیر قد ذاقوا حلاوة معرفته، و شربوا بالکاس الرویة من محبته
حقایق ایمان، میان ایشان و شناخت خدا پیوند داده است و یقینشان به وجود او، آنها را شیفته و سرگشته او کرده است. شیرینی معرفت او را چشیده اند و از جام محبت او سیراب گشته اند. (180)