نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

175. اراده فرشتگان در عبادت

لا تعدو عزیمة جدهم بلادة الغفلات، و لا تنتضل فی هممهم خدائع الشهوات
سستی ناشی از عفلت ها بر اراده آن ها به کوشش در عبادت چیره نگردد و تیرهای خدعه آلود شهوت ها و هوس ها، همت های آنان را آماج خود قرار ندهد. (175)

176. کم بودن طاعت ملایک

انهم علی مکانهم منک، و منزلتهم عندک، و استجماع أهوائهم فیک و کثرة طاعتهم لک، و قلة غفلتهم عن أمرک، لو عاینوا کنه ما خفی علیهم منک لحقروا أعمالهم، و لزروا علی أنفسهم، ولعرفوا أنهم لم یعبدوک حق عبادتک، و لم یطیعوک حق طاعتک
آنان با همه منزلتی که نزد تو دارند و همه وجودشان عشق به توست و با وجود فراوانی طاعتشان از تو و غافل نبودنشان از تو، اگر حقیقت آن چه را از تو بر آنان پوشیده است مشاهده کنند، بی گمان اعمال خویش را خرد شمارند و بر خویشتن خرده گیرند و دریابند که تو را چنان که سزد عبادت نکرده اند و چندان که شایسته است طاعتت ننموده اند. (176)

177. عصمت فرشتگان

و عصمهم من ریب اشبهات، فما منهم زائغ عن سبیل مرضاته
آنان را از تردید حاصل از شبهات مصون داشت؛ از این رو، هیچ کدام آنها از راه خشنودی خدا منحرف نمی شود. (177)