نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

174. توصیف فرشتگان

انشأ هم علی صور مختلفات، و أقدار متفاوتات، أولی أجنحة تسبح جلال عزته... و منهم من هو فی خلق الغمام الدلح و فی عظم الجبال اشمخ، و فی قترة الظلام الابهم، و منهم من خرقت أقدامهم تخوم الارض السفلی، فهی کرایات بیض قد نفذت فی مخارق الهواء، و تحتها ریح هفافُة تحبسها علی حیث انتهت من الحدود المتناهیةُ، قد استفر غتهم أشغال عبادته .
خدای سبحان فرشتگان را به صورت های مختلف و اندازه های گوناگون آفریده است: (بالدارانی هستند) که همواره تسبیح جلال و عزت او را می گویند. گروهی از آنان در میان ابرهای پر آب و در کوه های مرتفع و بلند و در ظلمات تاریک قرار دارند و جمعی دیگر قدم هایشان تا قعر زمین پایین رفته و همانند پرچم های سفیدی دل هوا را شکافته و در زیر آن بادهایی است که به نرمی حرکت می کنند و آنها را در جای خویش نگه می دارد، اشتغال به عبادت حق آن ها را از هر کار دیگری باز داشته است. (174)

175. اراده فرشتگان در عبادت

لا تعدو عزیمة جدهم بلادة الغفلات، و لا تنتضل فی هممهم خدائع الشهوات
سستی ناشی از عفلت ها بر اراده آن ها به کوشش در عبادت چیره نگردد و تیرهای خدعه آلود شهوت ها و هوس ها، همت های آنان را آماج خود قرار ندهد. (175)

176. کم بودن طاعت ملایک

انهم علی مکانهم منک، و منزلتهم عندک، و استجماع أهوائهم فیک و کثرة طاعتهم لک، و قلة غفلتهم عن أمرک، لو عاینوا کنه ما خفی علیهم منک لحقروا أعمالهم، و لزروا علی أنفسهم، ولعرفوا أنهم لم یعبدوک حق عبادتک، و لم یطیعوک حق طاعتک
آنان با همه منزلتی که نزد تو دارند و همه وجودشان عشق به توست و با وجود فراوانی طاعتشان از تو و غافل نبودنشان از تو، اگر حقیقت آن چه را از تو بر آنان پوشیده است مشاهده کنند، بی گمان اعمال خویش را خرد شمارند و بر خویشتن خرده گیرند و دریابند که تو را چنان که سزد عبادت نکرده اند و چندان که شایسته است طاعتت ننموده اند. (176)