نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

5. توصیف فرشتگان

171. آفرینش فرشتگان

خلق سبحانه لاسکان سمواته، و عمارُة الصفیح الاعلی من ملکوته، خلقاً بدیعاً من ملائکته، و ملا بهم فروح فجاجها، وحشابهم فتوق أجوائها
خدای سبحان برای سکونت بخشیدن در آسمان ها و آبادانی بالاترین قسمت ملکوت و عظمت خویش (افلاک بلند) مخلوقاتی بدیع و نوظهور، یعنی فرشتگان را آفرید و آنها را در راه های گشاده آسمان ها و فضاهای وسیع میان آنها قرار داد و همیشه میان آن ها راه های گشاده (171)

172. بندگی بی کسالت

من ملائکتک، لا یسأمون من عبادتک
گروهی از فرشتگانت هستند که از بندگی تو خسته نمی شوند. (172)