نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

165. فرمان های محکم حق

أمره قضاء و حکمة، و رضاه أمان و رحمة، یقضی بعلم، و یعفو بحلم
فرمان خداوند بر مبنای قضا و حکمت، و رضای او موجب آمال و رحمت است حکم او بر مبنای علم، و منشأ عفو او هم است. (165)

166. تقدیر الهی

المقدر لجمیع الامور بلا رویة و لا ضمیر
آفریننده است با سنجش دقیق برای همه کائنات بدون اندیشه و مفاهیم درونی. (166)

167. نامعلومی سرنوشت

رب مستقبل یوماً لیس بمستدبره ومغبوط فی أول لیله، قامت بوا کیه فی آخره
چه بسا کسی که روز به زندگی روی آورده؛ اما شب آن روز را ندیده، و بسا کسانی که در آغاز شب به او رشک برده اند؛ اما در پایان شب بر مرگ او گریسته اند. (167)