نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

161. خرسند نبودن به قضا

لا ینقص سلطانک من عصاک و لا یزید فی ملک من أطاعک، و لا یرد أمرک من سخط قضاءک
کسی که تو را معصیت کند از سلطه تو خدا نکاهد و کسی که اطاعتت کند بر ملک تو نیفزاید، و کس که از قضای تو به غضب آید نتواند امر تو را برگرداند.(161)

162. تقدیر معلوم الهی

احمده الی نفسه کما استحمد ألی خلقه، و جعل لک شی ء قدراً، و لک قدر أجلا و لکل اجل کتاباً
ستایش می کنم خدا را برای تقرب به او همان گونه که خود از مردم ستایشش را خواسته است و برای هر چیزی اندازه ای قرار داده و برای هر اندازه ای مدتی محدود، و برای هم مدتی قراری ثابت. (162)

163. تقدیر معلوم الهی

لما سئل عن القدر -: طریق مظلم فلا تسلکوه، و بحر عمیق فلا تلجوه، سر الله فلا تتکفوه
از آن حضرت علیه السلام درباره قدر سوال شد، پس فرمود: راهی است تاریک! پس آن راه را در پیش نگیرید و دریایی است عمیق پس در آن وارد نشوید و راز خداوندی است پس برای کشف آن خود را به زحمت(163) نیندازید.