نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

160. قطعیت تقدیر

لن یبطی ء عنک ما قد قدر لک.
آن چه که برای تو تقدیر شده است از تو به تأخیر نخواهد افتاد. (160)

161. خرسند نبودن به قضا

لا ینقص سلطانک من عصاک و لا یزید فی ملک من أطاعک، و لا یرد أمرک من سخط قضاءک
کسی که تو را معصیت کند از سلطه تو خدا نکاهد و کسی که اطاعتت کند بر ملک تو نیفزاید، و کس که از قضای تو به غضب آید نتواند امر تو را برگرداند.(161)

162. تقدیر معلوم الهی

احمده الی نفسه کما استحمد ألی خلقه، و جعل لک شی ء قدراً، و لک قدر أجلا و لکل اجل کتاباً
ستایش می کنم خدا را برای تقرب به او همان گونه که خود از مردم ستایشش را خواسته است و برای هر چیزی اندازه ای قرار داده و برای هر اندازه ای مدتی محدود، و برای هم مدتی قراری ثابت. (162)