نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

157. آفت در تدبیر

یغلب المقدر علی التقدیر حتی تکون الافة فی التدبیر
قدر الهی بر تدبیر پیروز شود تا آن جا که آفت در تدبیر باشد. (157)

158. مصدر قضا و قدرها

أان صبت علیهم المصائب لجؤوا الی الاستجازة بک، علماً بان أزمة الامور بیدک، و مصادرها عن قضائک
اگر مصیبت های روزگار بر سر اولیاء الله تاختن آورد، پناهندگی به تو جویند؛ زیرا می دانند که زمام همه امور به دست تو است و صدور آن ها از مقام قضای تو. (158)

159. ناخشنودی به قضای الهی

ألا فالحذر الحذر من طاعة ساداتکم و کبرائکم الذین تکبروا عن حسبهم، و ترفعوا فوق نسبهم، والقوا الهجینه علی ربهم، و جاحدوا الله علی ما صنع بهم. مکابرة لقضائه، و مغالبُة لالائه
آگاه شوید! بر حذر و بیمناک باشید از اطاعت آقایان و بزرگان خود، کسانی که از ارزش های واقعی حیثیت خود را بالاتر تلقی کردند و بالاتر از نسب خود سربلند نمودند، زشتی کار خود را به خدا نسبت دادند و درباره آن چه که خداوند با آنان انجام داده است انکار ورزیدند، این همه (خطا کاری ها) را در رویا رویایی جاهلانه و متکبرانه با قضاء خداوندی و پیروزی جستن بر نعمت های او مرتکب شدند. (159)