نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

151. ظاهر نیکوی روزگار

ما قال الناس لشی ء(طوبی له) الا و قد خبأ له الدهر یوم سوء مردم درباره هیچ چیزی نگویند: خوشا آن مگر این که روزگار برای آن (ظاهر خوش نما) روز نامبارکی پنهان کرده باشد. (151)

152. تغییر قضا با صدق و خلوص

فلما رای الله صدقنا أنزل بعدونا الکبت، و أنزل علینا النصر حتی استقر الاسلام ملقیاً و متبوئاً أوطانه
وقتی که خداوند صدق و خلوص ما را دید، دشمن ما را به ذلت و خواری نشاند و پیروزی را بر ما فرستاد. تا آن گاه که اسلام مانند شتری که گردن بر زمین بنهد و حالت تسلیم به خود بگیرد، استقرار یافت و در جایگاه های خود عقول و دل های مسلمانان) جای گیر شد. (152)

153. قضای الهی

حتی اذا و افق وارد القضاء انقطاع مدة البلاء حملوا بصائرهم علی اسیافهم و دانوا لربهم بأمر واعظهم
آن گاه که عامل قضای خداوندی با پایان یافتن مدت آزمایش موافقت نمود بصیرت های خود را بر شمشیرهایشان حمل کردند و با اطاعت از امر راهنمایشان به پروردگار نزدیک شدند. (153)