نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

131. بی حدی خدا

لا یشمل بحد، و لا یحسب بعد؛ و انما تحد الادوات أنفسها، و تشیر الالات ألی نظائرها
مشمول هیچ حدی نمی شود و با شماره و عدد به حساب در نمی آید، بلکه ادوات خود را محدود می سازند و آلات و ابزارها به همانند خود اشاره می کنند. (131)

132. عظمت آفرینش الهی

سبحانک ما أعظم ما نری من خلقک! و ما اضغر کل عظیمة فی جنب قدرتک! و ما أهول ما نری من ملکوتک! و ما أحقر ذلک فیما غاب عنا من سلطانک
خدایا! تو را پاک و منزه می دانیم، چه بزرگ وعظیم است آنچه از مخلوقات تو مشاهده می کنیم و چه کوچک است عظمت مخلوقات تو در جنب قدرت تو، چه عظیم و هولناک است آنچه از قدرت و سلطنت تو می بینیم و چه حقیر و کوچک است انچه در این باره می بینیم در قبال آنچه از قدرت تو بر ما نهان است. (132)

133. شایسته ستایش حقیقی

الحمد لله الذی لا یبلغ مدحته القائلون
ستایش مخصوص خداوندی است که هیچ گوینده و سخنوری توانایی ستودن او را بدان گونه که شایسته ذات مقدس اوست ندارد. (133)