نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

130. حکمت خداوند

جعله سبحانه علامُة لتواضعهم لعظمته، و اذعانهم لعزته
حکمت خداوندی در این مأموریت کمال بخش (حج)، سر فرود آوردن آزادانه مردم در برابر عظمت ربوبی و پذیرش عزت کبریایی او است. (130)

131. بی حدی خدا

لا یشمل بحد، و لا یحسب بعد؛ و انما تحد الادوات أنفسها، و تشیر الالات ألی نظائرها
مشمول هیچ حدی نمی شود و با شماره و عدد به حساب در نمی آید، بلکه ادوات خود را محدود می سازند و آلات و ابزارها به همانند خود اشاره می کنند. (131)

132. عظمت آفرینش الهی

سبحانک ما أعظم ما نری من خلقک! و ما اضغر کل عظیمة فی جنب قدرتک! و ما أهول ما نری من ملکوتک! و ما أحقر ذلک فیما غاب عنا من سلطانک
خدایا! تو را پاک و منزه می دانیم، چه بزرگ وعظیم است آنچه از مخلوقات تو مشاهده می کنیم و چه کوچک است عظمت مخلوقات تو در جنب قدرت تو، چه عظیم و هولناک است آنچه از قدرت و سلطنت تو می بینیم و چه حقیر و کوچک است انچه در این باره می بینیم در قبال آنچه از قدرت تو بر ما نهان است. (132)