نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

122. عاری از ماعر و ادراک

بتشعیره المشاعر عرف أن لا مشعرله
با آفریدن مشاعر و حواس معلوم شد که او منزه از مشاعر و آلات ادراک است. (122)

123. پنهان و آشکار

کل سر عندک علانیه، و کل غیب عندک شهادةُ
هر پنهانی نزد تو آشکار و هر غایبی نزد تو حاضر است. (123)

124. پرهیز از معصیت در خلوتگاه

اتقوا معاصی الله فی الخلوات فان الشاهد هو الحاکم
از معصیت خدا در خلوتگاه ها بپرهیزید که خدایی که شاهد گناهان شماست خود قاضی و حاکم است. (124)