نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

112. بزرگی خدا را با عقل اندازه نگیرید

لا تقدر عظمة الله سبحانه علی قدر عقلک فتکون من الهالکین
بزرگی و عظمت خدای سبحان را با عقلت اندازه مگیر که هلاک و تباه می شوی. (112)

113. ما از خداییم و به سوی او بر می گردیم.

سمع رجلا یقول: انا لله و انا الیه راجعون) فقال علیه السلام: أن قولنا: (انا لله) اقرار علی انفسنا بالملک؛ و قولنا: و انا الیه راجعون اقرار عن انفسنا بالهلک
امام علی علیه السلام از مردی شنید که می گوید: ما از خداییم و به سوی او باز می گردیم آن حضرت فرمو: سخن ما که می گوییم (ما از خداییم) اعتراف ماست به تسلط خدای بزرگ بر ما (که مملوک او هستیم) و این که می گوییم (به سوی او باز می گردیم) اقرار ماست به فانی شدن خود. (113)

114. پرهیز از برابری با عظمت خداوندی

ایاک و مساماة الله فی عظمته و التشبه به فی جبروته، فان الله یذل کل جبار، و یهین کل مختال
سخت بپرهیزید از این که در صدد برابری با عظمت خداوندی برآیی، و خود را در جبروت ربوبی با خداوند متعال همانند بینی؛ زیرا خداوند هر جباری را ذلیل، و هر متکبری را پست و خوار می سازد. (114)