نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

111. ترس از خدا

أیها الناس! اتقوا الله الذی ان قلتم سمع، و ان اضمرتم علم
ای مردم! بترسید از خدایی که اگر سخن بگویید می شنود، و اگر مخفی کنید می داند. (111)

112. بزرگی خدا را با عقل اندازه نگیرید

لا تقدر عظمة الله سبحانه علی قدر عقلک فتکون من الهالکین
بزرگی و عظمت خدای سبحان را با عقلت اندازه مگیر که هلاک و تباه می شوی. (112)

113. ما از خداییم و به سوی او بر می گردیم.

سمع رجلا یقول: انا لله و انا الیه راجعون) فقال علیه السلام: أن قولنا: (انا لله) اقرار علی انفسنا بالملک؛ و قولنا: و انا الیه راجعون اقرار عن انفسنا بالهلک
امام علی علیه السلام از مردی شنید که می گوید: ما از خداییم و به سوی او باز می گردیم آن حضرت فرمو: سخن ما که می گوییم (ما از خداییم) اعتراف ماست به تسلط خدای بزرگ بر ما (که مملوک او هستیم) و این که می گوییم (به سوی او باز می گردیم) اقرار ماست به فانی شدن خود. (113)