نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

108. خدا صداها را می شنود

یعلم عجیج الوحوش فی الفلوات، و معاصی العباد فی الخلوات، و اختلاف النینان فی البحار الغامرات، و تلاطم المأء بالریاح العاصفات خدای بزرگ صدای جانوران وحشی را در بیابان ها و گناهنا بندگان را در خلوت ها و آمد و شد ماهیان را در دل دریاها و بر هم خوردن آب (دریاها) را از بادها سخت می داند. (108)

109. شناخت خدا بدون چشم

المعروف من غیر رویة، و الخالق من غیر منصبة
خداوندی که بدون این که دیده شود شناخته شده و بدون رنج و زحمت آفریننده موجودات است. (109)

110. ندریدن پرده ء انسانیت در برابر خدا

لا تهتکوا أستارکم عند من یعلم اسرار کم
(ای مردم)! پرده خود را در پیش که رازهای شما را نیک می داند ندرید. (110)