نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

106. ندیدن خدا با چشم

لم یدرکک بصر، ادرکت لابصار
هیچ چشمی تو را در نیابد (بلکه) تو دیدگان را درمی یابی. (106)

107. سخن گفتن و خواسته های الهی

قول و لا یلفظ... و یرید و لا یضمر
سخن می گوید اما نه با تلفظ کردن... و می خواهد اما خواست او با اندیشه و تدبیر درونی همراه نیست. (107)

108. خدا صداها را می شنود

یعلم عجیج الوحوش فی الفلوات، و معاصی العباد فی الخلوات، و اختلاف النینان فی البحار الغامرات، و تلاطم المأء بالریاح العاصفات خدای بزرگ صدای جانوران وحشی را در بیابان ها و گناهنا بندگان را در خلوت ها و آمد و شد ماهیان را در دل دریاها و بر هم خوردن آب (دریاها) را از بادها سخت می داند. (108)