نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

86. علم ذاتی خدا

عالم اذ لا معلوم، و رب اذ لا مربوب، و قادر اذ لا مقدور
او دانا بوده آن گاه که پرورده و مملوکی نبوده و توانا بوده در زمانی که هنوز مقدوری در کار نبوده است. (86)

87. عجز توصیف

لا تقع الاوهام له علی صفة، و لا تعقد القلوب منه علی کیفیة
اوهام، به درک صفت از او نمی رسد و دل ها به کیفیتی از او پی نمی برد. (87)

88. علم به اشیاء

احال الاشیاء لا وقاتها... عالماً بها قبل ابتدائها
پدید امدن اشیاء را به زمان خودشان موکول کرد... و پیش از آن که پدیدشان آورد به آن ها علم داشت. (88)