نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

74. قبل و بعد هر چیز

لیس لاولیته ابتداء و لا لازلیته انقضاء. هو الاول و لم یزل؛ و الباقی بلا أجل... لا یقال له: (متی؟) و لا یضرب له أمد (بحتی)... قبل کل غایة و مدة و کل احصاء و عدةُ
ازلیت او را آغاز نیست و ابدیتش را پایانی نه. او نخستین است و پیوسته بوده و ماناست و سرآمدی ندارد... درباره او نمی توان گفت: کی؟و ضرب الاجلی یا لفظ (تا) نمی توان تعیین کرد... پیش از هر پایان و مدتی و هر شمارش و شماری بوده است. (74)

75. اولین و آخرین

الحمد لله الاول فلا شی ء قبله، و الاخر فلا شی ء بعده
سپاس و ستایش خدای را که نخستین موجود است و هیچ چیز پیش از او نبوده و آخرین است و چیزی بعد از او نیست. (75)

76. برترین صفات

الحمد لله الذی لم تسبق له حال حالاً، فیکون أولا قبل أن یکون آخراً
سپاس و ستایش خدای را سزد که صفتی از او بر صفت دیگرش پیش نگرفته است، تا اول باشد پیش از آن که آخر باشد. (76)