نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

68. آشکار بودن خدا

الحمد لله المتجلی لخلقه بخلقه، و الظاهر لقلوبهم بحجته
ستایش خدایی را که با آفرینش موجودات برای جهانیان آشکار گشته و بر برهان خویش در دل های آنان نمودار است. (68)

69. در وصف نآید

الذی لا یدرکه بعد الهم، ولایناله غوص الفطن، الذی لیس لصفته حد محدود، و لا نعت موجود، و لا وقت معدود؛ و لا أجل ممدود
خدایی که بلندی همت ها او را در نیابد و ژرفی اندیشه ها بدو نرسد، او که صفت یا ذاتش را حد و مرزی نیست و نه از برایش حالاتی متغیر و نه زمانی محدود و مشخص و نه مدتی معلوم و معین (69)

70. در وهم نگنجد

لا یدرک بوهم، و لا یقدر بفهم، و لا یحد بأین
به وهم دریافته نشود و با فهم سنجیده نگردد و به مکان محدود نشود. (70)