نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

46. خدا لطیف و شنوا و دانای حقیقی

کل سمیع غیره یصم عن لطیف الاصوات؛ و یصمه کبیرها، و یذهب عنه ما بعد منها، و کل بصیر غیره یعمی عن خفی الالوان و لطیف الاجسام
هر شنوایی، جز او، از شنیدن آواهای ظریف و بسیار آهسته ناتوان است و صداهای بلند نیز گوشش را کر می سازد و آوازهای دور دست را نمی شنود و هر بینایی، جز او، از دیدن رنگ های ناپیدا و اجسام ظریف و بسیار ریز کور است. (46)

47. خدا آشکار و نهان است

ظهر فبطن، و بطن فعلن.
آشکار است و پنهان و پنهان است و آشکار. (47)

48. شنوا اما نه با ابزار

... السمیع لا بأداة.
خدا شنواست؛ اما نه به واسطه ابزار شنیدن. (48)