نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

25. ناتوانی دل از درک خدا

فلسنا نعلم کنه عظمتک، الا أنا نعلم أنک حی قیوم، لا تأخذک سنة و لا نوم. لم ینته ألیک نظر، و لم یدرکک بصر
ما از کنه عظمت تو چیزی نمی دانیم، تنها همین را می دانیم که تو زنده ای و همه چیز به تو پایدار است، نه چرت تو را می گیرد و نه خواب. دست هیچ اندیشه ای به تو نرسد و هیچ دیده ای تو را در نیابد. (25)

26. نزدیکی به خدا، دوری از آتش

اعلم أن ما قربک من الله یباعدک من النار، و ما باعدک من الله یقربک من النار
توجه داشته باشد آنچه تو را به خدا نزدیک می کند از آتش دور می گرداند و هر چه تو را از خدا دور گرداند به آتش نزدیک می سازد. (26)

27. بزرگی خداوند

تبارک الله الذی لا یبلغه بعد الهم، و لا یناله حدس الفطن، الاول الذی بلا غایة له فینتهی، و لا آخر له فینقضی
برتر و بزرگ است خدایی که اندیشه های ژرف نگر، حدس زیرکی ها به حقیقت شناخت او نرسد، ابتدا و آغاز است که آخر و نهایتش نیست تا به آخر برسد و آخری ندارد تا سپری شود. (27)