فضائل و سیره امام حسین - علیه السلام - در کلام بزرگان

نویسنده : عباس عزیزی

مقدمه

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -.
ان لقتل الحسین - علیه السلام - حراره فی قلوب المؤمنین لا تبرد ابدا .
برای شهادت حسین - علیه السلام - حرارت و گرمایی در دلهای مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمی شود.
حسین کیست؟
این حسین کیست که نهضت او جاویدان گشت؟
این حسین کیست که پس از گذشت قرن ها، مردم از جوشش خون او به جوش می آیند؟
این حسین کیست که عالمی دیوانه اوست؟
این حسین کیست که مکتب او سازنده و انسان ساز بود؟
این حسین کیست که تمامی فضایل اخلاقی در وجود او جمع بود؟
این حسین کیست که کشتی نجات و چراغ هدایت است؟
این حسین کیست که کشتی نجات و چراغ هدایت است؟
این حسین کیست که سرزمین کربلا را تجلیگاه فضایل اخلاقی، رحمت، عشق، معرفت، تقوی و شهادت قرار داد؟
این حسین کیست که هم وجود مبارکش و هم نهضت عظیمش و هم شهادت جگر سوزش به صورت یک معجزه در طول تاریخ ثبت گردید؟
این حسین کیست که در مقابل ظلم سکوت نکرد؟
این حسین کیست که راه شهادت را برگزید؟
این حسین کیست که در برابر رذایل اخلاقی ایستاد؟
این حسین کیست که قیامش برای احیای امر به معروف و نهی از منکر بود؟
این حسین کیست که جمله کاینات در مصیبت او گریستند؟
این حسین کیست که گریه بر مصیبت او بیمه کننده انسان است؟
این حسین کیست که مزار پاکش شفاخانه اهل دل است؟
این حسین کیست که عشق به او بیمه کننده دنیا و آخرت است؟
این حسین کیست که در راه احیای دین، جان و فرزندانش را تقدیم کرد؟
این حسین کیست که جدش پیامبر خدا - صلی الله علیه و آله - در شان او فرمود: حسین از من است و من از حسینم.
این حسین است که خدایش لقب نفس مطمئنه را به او داد.
این حسین است که تربتش شفاء است.
این حسین است که شهید امر به معروف و نهی از منکر گردید.
این حسین است که شهادت را به عالیترین درجه ارتقاء داد.
این حسین است که کلامش قاطع و جذاب و تاثیر گذار است.
این حسین است که مرگ با عزت را بر زندگی ذلت بار ترجیح داد.
این حسین است که برای همیشه تاریخ، درس آزادیخواهی و کرامت نفس را به بشر آموخت.
این حسین است که گریه بر او چشم و دل را جلا می بخشد.
این حسین است که تاریخ بشر را با خون خود گلگون ساخت
این حسین است که یکه و تنها در برابر سی هزار نفر از لشکر دشمن ایستاد و سر تسلیم فرود نیاورد.
این حسین است که فرزندانش را در برابر دیدگانش قطعه قطعه کردند؛اما باز هم تسلیم نشد.
این حسین است که در راه دوست، از همه چیز مال و جان فرزند گذشت.
این حسین است که در برابرش، طفل شش ماهه اش را با تیر سه شعبه پرپر نمودند، اما باز هم شاکر و صابر بود.
این حسین است که خون او بر شمشیر دشمنان غلبه کرد.
حسین پیشوایی است که تربت و زیارتگاه شریفش، شفابخش و جلا دهنده روح و جسم است.
حسین مظهر و نماینده همه فضایل است که در ظهر عاشورا در برابر همه رذایل ایستاد و نام خود را جاودان و ابدی ساخت.
حسین آزاد مردی است که نامش، نهضت و مکتبش و خونش زنده و جاوید است.
حسین امامی است که تمامی انبیاء و معصومین - علیه السلام - و اولیاء به او عشق می ورزیدند و بر مصایب او گریستند.
این حسین است که دستگاه پلید بنی امیه پس از شهید کردنش، فهمید که مرده حسین از زنده اش مزاحم تر است.
بیاییم تا ما نیز در زمره شاگردان مکتب عاشورا قرار گیریم و از حسین - علیه السلام - درس عزت، فداکاری، شجاعت، غیرت، آزادیخواهی، صبر، قیام برای امر به معرف و نهی از منکر، شهادت طلبی و جهاد در راه حق و حقیقت بیاموزیم، که اگر بتوانیم این فضایل را در خود پرورش دهیم، آنگاه می توانیم ادعای حسینی بودن نماییم.
و به حق که دانشمندان و عارفان و بزرگان دین، که از شیفتگان حسین بودند و با تمام وجود شخصیت و ماهیت امام و انگیزه نهضت و قیامش را درک کرده بودند و آن را بیانی جذاب و شیوا و بسیار آموزنده بیان می نمودند، به طوری که هماره جاوید و برای تمامی نسل ها نو و تازه جلوه می کند.
آنچه در این کتاب گرد آمده، مطالبی است که از بزرگان دین، سید بن طاووس، شیخ عباس قمی، علامه شوشتری، شهید مطهری، شهید دستغیب، علامه حسن زاده آملی، امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری در شان و عظمت مقام سید شهیدان و نهضت گرانقدر آن حضرت بیان فرموده اند.
عزیزان بیایید از خداوند بخواهیم که زندگی و مرگ ما را نیز حسینی قرار دهد، زیرا که هنر یک انسان وارسته در همین می باشد.
حسین! ای محبوب قلوب مؤمنان! عنایتی فرما و محبت خود را بیش از پیش در دل و جان ما، حک نما تا با عشق تو زندگی کنیم و با عشق تو از دنیا برویم. ان شاء الله.
اللهم اجعل محیای محیا محمد و آل محمد و مماتی ممات محمد و آل محمد .
عباس عزیزی
حوزه علمیه قم
پاییز 81.

فصل اول: فضایل امام حسین (ع)

1 - آمدن نام حسین از آسمان

شیخ طوسی و راویان دیگر باسندهای معتبر از امام رضا - علیه السلام - روایت کرده اند که: هنگامی که امام حسین - علیه السلام - به دنیا آمد، پیامبر - صلی الله علیه و آله - به اسماء بنت عمیس فرمودند: ای سماء! فرزندم را بیاور! اسماء می گوید: امام حسین - علیه السلام - را در پارچه سفیدی پیچیده و نزد پیامبر بردم، پیامبر او را گرفته و در دامان خود نهاد، در گوش راست او اذان و در گوش چپ او اقامه را گفت، در این هنگام جبرائیل - علیه السلام - نازل شد و خطاب به پیامبر - صلی الله علیه و آله - گفت: خدای تعالی بر تو سلام رسانده و می فرماید: از آن جا که علی نسبت به تو به منزله هارون است برای موسی، پس نام این فرزند را شبیر بگذار، که این نام پسر کوچک هارون بود؛اما چون زبان تو عربی است او را حسین نام بنه! (1)