فاطمه علیها السلام الگوی حیات زیبا

نویسنده : محمد جواد مروجی طبسی

دیدار حسن و حسین

دومین خواسته فاطمه علیهاالسلام در روز قیامت از خداوند چنین است: خدایا حسن و حسین را به من بنمایان. در این لحظه امام حسن و امام حسین به سوی فاطمه علیهاالسلام می روند در حالی که از رگهای بریده حسین علیه السلام خون فوران می کند.(121)
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله می فرماید: هنگامی که گفته می شود وارد بهشت شو، می گوید: هرگز وارد نمی شوم تا بدانم پس از من با فرزندانم چه کرده اند!
به وی گفته می شود: به وسط قیامت نگاه کن. پس بدان سمت می نگرد و فرزندانش حسین علیه السلام را می نگرد که ایستاده و سر در بدن ندارد، دخت پیامبر ناله و فریاد سر می دهد.
فرشتگان نیز (با دیدن این منظره) ناله و فریاد بر می آورند.(122)
امام صادق علیه السلام می فرماید: حسسین بن علی علیه السلام در حالی که سر مقدسش را در دست دارد می آید، فاطمه علیهاالسلام با دیدن این منظره ناله ای جانسوز سر می دهد، در این لحظه هیچ فرشته مقرب و پیامبر صلی الله علیه و آله مرسل و بنده مؤمنی نیست مگر آن که به حال او می گرید.(123)
در این موقعیت خداوند به خشم آمده به نام هبهب که هزار سال در آن دمیده شده تا سیاه گشته و هیچ آسودگی در آن راه نمی یابد و هیچ اندوهی از آن جا بیرون نمی رود، دستور می دهد کشندگان حسین بن علی علیه السلام را بر گیر و جمع کن... آتش به فرمان پروردگار عمل کرده، همه آن ها را بر می چیند.(124)

شفاعت برای دوستان اهلبیت

سومین درخواست فاطمه علیهاالسلام در روز قیامت از پروردگار شفاعت از دوستان و پیروان اهل بیت است که مورد قبول حق قرار می گیرد و دوستان و پیروانش را مورد شفاعت قرار می دهد.
امام باقر علیه السلام می فرماید: هنگامی که فاطمه علیهاالسلام به در بهشت می رسد، به پشت سرش می نگرد، ندا می رسد، ای دختر حبیب! اینک دستور داده ام به بهشت بروی، نگران چه هستی؟
فاطمه علیهاالسلام جواب می دهد: ای پروردگار؛ دوست دارم در چنین روزی با پذیرش شفاعتم مقام و منزلتم معلوم شود. ندا می رسد: ای دختر حبیبم برگرد و در این مردم بنگر وهر که در قلبش دوستی تو یا یکی از فرزندانت نهفته است داخل بهشت کن.(125)
امام باقر علیه السلام در روایتی دیگر می فرماید: در روز قیامت بر پیشانی هر فردی، مؤمن یا کافر نوشته شده است. پس به یکی از محبان اهل بیت که گناهانش زیاد است دستور داده می شود به جهنم برده شود، در آن هنگام فاطمه علیهاالسلام میان دو چشمش را می خواند که نوشته شده است دوست دار اهل بیت، پس به خدا عرضه می دارد: الهی و سیدی؛ تو مرا فاطمه علیهاالسلام نامیدی و دوستان و فرزندانم را به وسیله من از آتش دور ساختی و وعده تو حق است.
ندا می رسد؛ فاطمه علیهاالسلام راست گفتی؛ من تو را فاطمه نامیدم، و به وسیله تو دوستان و پیروانت و دوستان فرزندانت و پیروانشان را از آتش دور گردانیدم.
وعده من حق است و هرگز تخلف نمی کنم. این که می بینی بنده ام را به دوزخ می برند، بدین جهت بود که درباره اش شفاعت کنی و شفاعتت را بپذیدم تا فرشتگان، پیامبران، رسولان و همه مردم از منزلت و مقامت آگاهی یابند.
حال بنگر دست هر که را که بر پیشانی اش مؤمن نوشته شده بگیر و به بهشت ببر.(126)

شفاعت دوستان فاطمه علیهاالسلام از دیگران

عظمت و مقام حضرت فاطمه در روز قیامت چنان است که خداوند به خاطر فاطمه علیهاالسلام به دوستان آن حضرت نیز مقام شفاعت می دهد.
امام باقر علیه السلام به جابر فرمود: جابر؛ به خدا سوگند، فاطمه علیها جا با شفاعت خود در آن روز شیعیان و دوستان را از میان اهل محشر جدا می سازد؛ چنان که کبوتر دانه خوب را از بد جدا می کند. هنگامی که شیعیان فاطمه علیهاالسلام همراه وی به در بهشت می رسند، خداوند در دلشان می افکند که به پشت سر بنگرند. وقتی که چنین کنند، ندا می رسد: دوستان من اکنون که شفاعت فاطمه علیهاالسلام را در حق شما پذیرفتم، نگران چه هستید؟
آنان عرضه می دارند: پروردگارا؛ ما نیز دوست داریم در چنین روزی مقام و منزلت ما برای دیگران آشکار شود.
ندا می رسد: دوستانم برگردید و هر که را به خاطر دوستی فاطمه علیهاالسلام شما را دوست داشت و نیز هر که به خاطر محبت فاطمه علیهاالسلام به شما غذا، لباس، یا آب داده و یا غیبتی را از شما دور گردانیده همراه خود وارد بهشت کنید.(127)