فاطمه علیها السلام الگوی حیات زیبا

نویسنده : محمد جواد مروجی طبسی

منبری از نور برای فاطمه علیهاالسلام

در ادامه گفتگوی با دختر گرامی اش درباره چگونگی حضور وی در عرصه قیامت، چنین می خوانیم:
سپس منبری از نور برایت بر قرار می سازند، که هفت پله دارد و بین هر پله ای تا پله دیگر صفتهایی از فرشتگان قرار گرفته اند، که در دستشان پرچمهای نور است. همچنین در طرف چپ و راست منبر، حور العین صف می کشند، آن گاه بر بالای منبر قرار می گیری، جبرئیل می آید و می گوید: ای فاطمه! آن چه دوست داری از خدا بخواه... .(118)

شکایت در دادگاه عدل الهی

اولین درخواست فاطمه علیهاالسلام در روز قیامت، پس از عبور از برابر خلق شکایت از ستمگران است. جابر بن عبدالله انصاری از پیامبر صلی الله علیه و آله چنین نقل می کند:
هنگامی که فاطمه علیهاالسلام در مقابل عرش پروردگار قرار می گیرد خود را از مرکب به زیر انداخته اظهار می دارد: الهی و سیدی، میان من و کسی که مرا آزرده و بر من ستم روا داشته داوری کن، خدایا بین من و قاتل فرزندم حکم کن.(119)
بر اساس روایتی دیگر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: دخترم فاطمه در حالی که پیراهن های خونین در دست دارد وارد، محشر می شود پایه ای از پایه های عرش را در دست می گیرد و می گوید: یا عدل یا جبار أحکم بینی و بین قاتل ولدی ؛ ای خدای عادل و غالب، بین من و قاتل فرزندم داوری کن. قال فیحکم لابنتی و رب الکعبه ؛ به خدای کعبه سوگند به شکایت دخترم رسیدگی می شود و حکم الهی صادر می گردد.(120)

دیدار حسن و حسین

دومین خواسته فاطمه علیهاالسلام در روز قیامت از خداوند چنین است: خدایا حسن و حسین را به من بنمایان. در این لحظه امام حسن و امام حسین به سوی فاطمه علیهاالسلام می روند در حالی که از رگهای بریده حسین علیه السلام خون فوران می کند.(121)
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله می فرماید: هنگامی که گفته می شود وارد بهشت شو، می گوید: هرگز وارد نمی شوم تا بدانم پس از من با فرزندانم چه کرده اند!
به وی گفته می شود: به وسط قیامت نگاه کن. پس بدان سمت می نگرد و فرزندانش حسین علیه السلام را می نگرد که ایستاده و سر در بدن ندارد، دخت پیامبر ناله و فریاد سر می دهد.
فرشتگان نیز (با دیدن این منظره) ناله و فریاد بر می آورند.(122)
امام صادق علیه السلام می فرماید: حسسین بن علی علیه السلام در حالی که سر مقدسش را در دست دارد می آید، فاطمه علیهاالسلام با دیدن این منظره ناله ای جانسوز سر می دهد، در این لحظه هیچ فرشته مقرب و پیامبر صلی الله علیه و آله مرسل و بنده مؤمنی نیست مگر آن که به حال او می گرید.(123)
در این موقعیت خداوند به خشم آمده به نام هبهب که هزار سال در آن دمیده شده تا سیاه گشته و هیچ آسودگی در آن راه نمی یابد و هیچ اندوهی از آن جا بیرون نمی رود، دستور می دهد کشندگان حسین بن علی علیه السلام را بر گیر و جمع کن... آتش به فرمان پروردگار عمل کرده، همه آن ها را بر می چیند.(124)