حیات عارفانه فرزانگان

نویسنده : حسن صدری مازندرانی

مقدمه

آن گاه که در بهشت عبودیت قدم می نهیم و رابطه ی خالصانه عابد و معبود را نظاره گر می شویم عطر آن فضای معنوی آن چنان به روح و جانمان طراوت می بخشد که گویی ما را نیز تشنه آن رابطه و بر آن می دارد که با مردان مهذب و خود ساخته و رمز و راز تهجد و شب زنده داری آنان در مسیر کمال و اقامه نماز آشنا شویم، به خصوص این امر برای نسل جوان امروز بسیار سازنده و مفید است، چون اینان، سن و سال جوانی را سپری می کنند و (الگویابی) در وجودشان موج می زند و شناسائی علما ربانی که الگوهای موفق در امور معنوی و عبادی هستند نه تنها انسان را از سقوط معنوی نجات می دهند بلکه نماز را از وادی غربت رها می سازد.
به عنوان مثال: درخت محکمی را در نظر بگیرید که سر به فلک کشیده است فرض کنید این درخت، عالم ربانی و فقیه صمدانی است که محکم و استوار در جای خود قرار گرفته و به سوی بالا می رود، سپس بوته گل نیلوفری را در نظر تصور کنید که در پای آن چنار روئیده شده و با تکیه و پیچیده شدن در تنه آن درخت چنار، بالا رفته، و گلهای خود را با کمال نشاط می دهد این همان انسان و علما و فرزانگان است که با تکیه به آنها، گلهای وجودشان را نشان می دهند. سپس بوته گیاهی دیگر را در نظر بگیرید که زمین گیر شده و در کنار آن درخت در قاذورات زمین فرو رفته و هیچ گونه رشدی ندارد، برگ و شاخه اش توسط بادهای مختلف به هر سو حرکت می کند، خود را از آن چنار استوار، جدا نموده است. این بوته همان انسانهای هستند که خودشان را از علما و فرزانگان و معنویات و عبادات آنها جدا نمودند و در خطر سقوط و هلاکت می باشند.
از این رو تصمیم گرفتم حیات عارفانه فرزانگان علما و دانشمندان و چهره های بر جسته ی اسلامی و بعضا ناشناخته را به رشته ی تحریر درآورم. حیات عارفانه، شرح حیات معنوی و الهی و عبادی بزرگانی است که بسیاری از آنان از روستاها و از گمنامی، به اوج بندگی و عبودیت و پارسایی رسیدند که شایسته است به عنوان الگو و سرمشق در زندگی معنویمان از آنان پیروی کنیم باشد که با این کار بتوانیم نماز را از غربت نجات دهیم و خودمان در قیامت گرفتار غربت نشویم.
بهار سال 1382
حسن صدری مازندرانی

1- حضور قلب در نماز چگونه؟ (آیت الله بهاء الدینی)

آیت الله بهاء الدینی درباره حضور قلب و توجه در نماز فرمود:
باید ان شاء الله، با اطاعت خدا کم کم جهات ایمانی برای شما روشن شود. یعنی وجدان کنید که خدایی هست، نه این که فقط بشنوید.
شنیدن تنها چندان فایده ای ندارد، و این که آدم مطالب را بفهمد، غیر شنیدن است(1).

2- نماز لذت است حضرت آیت الله العظمی بهجت

حضرت آیت الله العظمی بهجت می گفتند: این جمله حضرت رسول صلی الله علیه و آله که می فرمایند از دنیای شما سه چیز را دوست دارم: (زن)، (عطر) و (نماز) این بیان می رساند که نماز نیز لذت دارد. همانند لذتی که در ازدواج نساء وجود دارد، حتی بالاتر(2).