فهرست کتاب


داستانهای عارفانه در آثار استاد علامه آیة الله حسن زاده آملی جلد 2

عباس عزیزی

191- قضاوتی قرآنی

عمر دستور داد زنی را که مدت بار داری اش شش ماه بوده است (و فرزند او به دنیا آمد)، رجم کنند؛ امیر مومنان بدو فرمود:از کتاب خدای تعالی، علیه (حکم) تو دلیل می آورم؛ در آن جا که می فرماید:
و حمله و فصاله ثلاثون شهرا (199)
و نیز می فرماید:
والوالدات یرضعن اولادهن حولین کاملین لمن اراد ان یتم الرضاعة(200)
بنابر این، هنگامی که زن دو سال تمام کودکش را شیر دهد و حمل و فصالش نیز سی ماه باشد، مدت حمل او شش ماه خواهد بود.
عمر چون این استدلال را شنید زن را رها کرد. این حکم چنان ثابت گشت که از آن به بعد، صحابه و تابعین بدان عمل نمودند و تا به امروز هم چنان باقی و معتبر است.(201)

192- فیلسوف کل

امیر المومنین علی علیه السلام به یکی از دانشمندان یهود فرمود:هر کس طباع او معتدل باشد، مزاج او صافی گردد، و هر کس مزاجش صافی باشد، اثر نفس در وی قوی گردد، و هر کس اثر نفس در او قوی گردد، به سوی آنچه که ارتقایش دهد بالا رود، و هر که به سوی آنچه ارتقایش دهد بالا رود، به اخلاق نفسانی متخلق گردد، و هر کس به اخلاق نفسانی متخلق گردد، موجودی انسانی شود نه حیوانی و به باب ملکی در آید و چیزی او را از این حالت برنگرداند.
یهودی گفت: الله اکبر!ای پسر ابوطالب! همه فلسفه را گفته ای چیزی از فلسفه را فروگذار نکرده ای. (202)

193- ناتوانی عمر از قضاوت

خداوند تعالی فرمود:و تعیها اذن و اعیة اکثر مفسران بر آن رفته اند که مقصود، در این آیه شریفه، علی است.
دیگر آن که علی علیه السلام عمر را از سنگسار نمودن زنی که پس از مدت شش ماه بارداری بچه اش به دنیا آمده بود، نهی کرد و او در حق علی علیه السلام گفت: اگر علی نبود عمر هلاک می شد! (203)