فهرست کتاب


داستانهای عارفانه در آثار استاد علامه آیة الله حسن زاده آملی جلد 2

عباس عزیزی

186- در بهشت

حضرت رسول الله صلی اله علیه و آله فرمود:من مدینه حکمتم، یعنی شهر دانشم، و این مدینه بهشت است؛ و تو، ای علی!در این بهشتی.
حکیم ابوالقاسم فردوسی گوید:
که من شهر علمم علیم در است درست این سخن قول پیغمبرست
چگونه کسی به بهشت راه می یابد، و حال اینکه راه نمی یابد بدان مگر از در آن. به قول عارف سنایی:
دو رونده چو اختر گردون دور برادر چو موسی و هارون
هر دو یک در ز یک صف بودند هر دو پیرایه شرف بودند
تا نه بگشاد علم حیدر در ندهد سنت پیمبر بر
ولایت، در بهشت است، ولایت، زبان قرآن است، ولایت، معیار و مکیال انسان سنج است، و میزان تقویم و تقدیر ارزش های انسان هاست.
حکمت، آن علم محکم و استوار است که دارنده حکمت، صاحب علم الیقین و عین الیقین و حق الیقین است؛ دانشش او را حکیم می کند که محکم می شود ریشه دار می گردد. ولقد آتینا لقمان الحکمة(193)و من یوم الحکمة فقد اوتی خیرا کثیرا .(194) (195)

187- جایگاه عارف

حدیث شریف از حضرت علی علیه السلام که درباره عارف بالله فرموده است می فرماید: آقا فرمودند:عارف را در زمین و آسمان، در بهشت در هیچ جای عالم نمی توانی پیدا کنی، از خادم بهشت سوال کنی در بهشت بروی، عارف بالله را جستجو کنی، او را نمی یابی و همچنین نمی توانی در هیچ نقطه عالم از عارف آگاهی پیدا بنمایی و دست بیابی.
یکی از حضار عرض کرد: آقا! پس عارف را باید در کجا جست؟ پس او کجاست؟او که در هیچ جای عالم نیست؟
امام علیه السلام در جواب فرمودند:فی مقعد صدق عند ملیک مقتدر.
عارف در نزد خدایش است. او فراتر از عالم کثرت است. او برتر از آن است که با عالم همنشین بوده باشد. او همنشینی با عالم ندارد، او در پیش خداوند عالم است. عارف در بهشت چه کار می کند، اگر بهشت شیرین است بهشت آفرین شیرین تر است!

188- رویت انسان کامل

در حدیث وارد شده که از حضرت امیر المومنین علیه السلام پرسیدند: آیا مردی 0کامل) را دیدی؟
حضرت فرمود:بله و تا کنون از حال او می پرسم.
پس از وی پرسیدم: تو که هستی؟
پاسخ داد:من گل هستم.
پس گفتم: از کجایی؟
پاسخ داد:از گل.
گفتم: به کجا؟
جواب داد:به گل.
پرسیدم: من توام؟
پاسخ داد:تو پدر خاکی (ابوترابی).
دور است که تو فقط خاک باشی. آیا این پاداش اطاعت های توست که تنها خاک باشی؟ من خودم هستم، من منم، من آفریننده ذوات در موطن ذات و غایت همه ذواتم.(196)