فهرست کتاب


داستانهای عارفانه در آثار استاد علامه آیة الله حسن زاده آملی جلد 2

عباس عزیزی

176- یک بام و دو هوا!

در تفسیر صافی آمده است که:
روی عن النبی صلی اله علیه و آله عن هذه الایة (ان منکم الاواردها)؟
فقال: اذا دخل اهل الجنة الجنة، قال بعضهم، لبعض: الیس قدس سره وعدنا رنا ان نرد النار؟ فیقال لهم:قدس سره وردتموها و هی خامدة.
این حدیث شریف که از غرر احادیث است فرماید که اهل بهشت پیش از دخول آن، وارد نار شده اند، در حالی که خاموش بود.
سبحان الله که یک دنیا برای طایفه ای دوزخ فسرده و آتش خاموش است و برای دیگران دوزخ و آتش بر افروخته و سوزان است، چنانکه حواس خمس و خیال و وهم که مشاعر ادراک عالم ملک اند، هر یک دری از درهای دوزخ اند، اگر متابعت نفس کنند، و دری از درهای بهشت اند، اگر متابعت عقل کنند، در این معنی دقت در این خبر شود که از نور الثقلین نقل می کنیم: و روی ابو صالح غالب بن سلیمان، عن کثیربن زیاد، عن ابی سیمة قال: اختلفنا فی الورود: فقال قوم: لا یدخلها مومن، و قال آخرون: یدخلونها جمیعا، ثم ینجی الله الذین اتقوا، فلقیت جابر بن عبد الله فسالته فاومی با صبیعه الی اذنیه و قال: صمتا ان لم اکن سمعت رسول الله صلی اله علیه و آله یقول: الورود الدخول، لا یبقی بر و لا فاجر الا یدخلها، فیکون علی المومنین بردا و سلاما، کما کانت علی ابراهیم حتی ان للنار او قال لجهنم ضجیجا من بردها، ثم ینجی الله الذین اتقوا و یذر الظالمین فیها جثیا(ج 3، ص 354.).
جابر با دو انگشت خود به دو گوشش اشاره کرد و گفت: این دو کر بادا! اگر از رسول خدا نشنیده باشم که می گفت: ورود دخول است و هیچ نیکو کار و نابکار نیستند مگر اینکه داخل جهنم شوند، پس بر مومنان برد و سلام باشد و چنانکه برای ابراهیم بوده است، حتی این که آتش یا دوزخ (تردید از راوی است) از برد شدنش یعنی سرد شدنش ناله می کند. سپس خداوند پرهیزگاران را از آن رهایی می دهد، و ستمکاران را در آن به زانو در آورده رها می کند.(181)

177- گریه پیامبر

معاذبن جبل نزدیک رسول خدا صلی اله علیه و آله در منزل ابو ایوب انصاری نشسته بود، معاذ گفت: ای رسول خدا! درباره قول خدایوم ینفخ فی الصور فتاتون افواجا تا آخر آیات چه می فرمایید؟
حضرت فرمود:ای معاذ! از امری بزرگ پرسیدی.
آنگاه اشک از چشمانش سرازیر شد، آنگاه گفت:ده صنف از امتم گوناگون محشور می شوند، خداوند آنها را از صف مسلمانان جدا کرد و صورت آنها را برگردانید، برخی را بر صورت بوزینه و برخی را بر صورت خوک ها نمود.تا این که فرمود:آنهایی که بر صورت خوکند حرام خورانند.(182)

178- سوالات ناکر و نکیر

شیخ اجل مفید در اوائل المقالات گفته است:اخبار صحیح از پیامبر آمده است که ملائکه بر کسانی که در گورند نازل می شوند، پس از ادیان ایشان می پرسند، و الفاظ اخبار در این باره متقاربند. در برخی از آنها آمده که دو فرشته خدای تعالی هبه نامناکر و نکیر بر میت فرود می آیند و از پروردگارش و پیامبر و امامش می پرسند، پس اگر به درستی جواب داد وی را به فرشتگان نعیم می سپرند، و اگر پاسخ درست نداد به فرشتگان عذاب تسلیمش می کنند.
در برخی اخبار فرمودند:اسم آن دو فرشته ای که بر مومن فرود می آیند، مبشر و بشیر است. و در برخی فرمودند:دو فرشته ای که بر کافر فرود می آیند ناکر و نکیرند؛ زیرا وی انکار حق کرده و آنچه را آن دو فرشته آوردند انکار می کند و از آن بدش می آید. و علت این که دو فرشته مومن مبشر و بشیر نامیده شده اند، این است که آنها از خدای تعالی به رضا و ثواب دائم بشارت می دهند، و این دو اسم لقب آنها نیست، بلکه عبارت از کار آنهاست.(183)