فهرست کتاب


داستانهای عارفانه در آثار استاد علامه آیة الله حسن زاده آملی جلد 2

عباس عزیزی

168- عرش رحمان

لیلة القدر بنیه انسان کامل است؛ یعنی قلبی که عرش رحمان است و وسیع ترین قلب ها است. خدای سبحان فرمود:روح الامین (جبرئیل) قرآن را بر قلب تو فرود آورد. و فرمود:ما قرآن را در شب مبارکی فرو فرستادیم.این قلب سینه منشرح است، و خدای فرمود:آیا ما سینه تو را منشرح نکردیم.
پس لیله قدر، سینه حضرت خاتم؛ یعنی بنیه خاتم؛ یعنی بنیه محمدی است و قدر بزرگی منزلت و جایگاه و شرف آن حضرت صلوات الله و سلامه علیه می باشد و چنین سینه ای شایستگی آن را دارد که در آن نزول قرآن انجام شود و به سوی آن نزول قرآن صورت گیرد و قابل و حامل حقایق باشد. خدای جل و علا فرمود:ما سخنی سنگین بر تو القاء می کنیم.
خلاصه امر آن است که قرآن کریم در لیله قدر مبارک زمانی، در لیله قدر مبارک ختمی که سینه آقای ما حضرت محمد رسول خدا صلی اله علیه و آله است به یکبارگی نازل شده است. بخوان و بالابرو.
بدان که همانگونه که قلب مثلا بر گوشت صنوبری شکل که در طرف چپ سینه واقع است و نیز بر لطیفه ربانی که به قلب جسمانی تعلق دارد اطلاق می شود.(171)

169- لبیک درختان و شن ها

از سهل بن سعدرض روایت شده که گفت: پیامبر اکرم صلی اله علیه و آله فرمود:مسلمان لبیک نمی گوید، مگر آنکه تمام آنچه در چپ و راست اوست از سنگ گرفته تا درخت و شن ها همگی لبیک می گویند تا آن که زمین از اینجا و اینجا منقطع گردد. و به همین دلیل بدن هایی را که نبی اکرم صلی اله علیه و آله به عنوان قربانی قرار داد، هر کدام به سمت او سبقت می گرفتند تا اولین کسی باشند که در پیشگاه او تقرب می یابند. (172)

170- از خدا جز خدا مخواه!

چون حلاوت ذکر خدای تعالی را چشیدی و بدان انس گرفتی و به بهشت لقا رسیدی، از خداوند جز خودش را مخواه! و جز او را به فراموشی سپار! چنانکه امام صادق علیه السلام فرمود:خدا را یکه مرتبه خواندم؛ اجابت فرمود و حاجتم را فراموش کردم؛ چه اجابتش به اقبال، بر بنده اش چون او را می خواند، اعظم و اجل از حاجتی است که بنده از او خواسته است ؛ گر چه حاجت، بهشت و نعمت های ابدی آن باشد؛ و این را کس، جز عاملان محب و عارفان صفة الله و خواص درگاهش نداند.(173)(174)