فهرست کتاب


داستانهای عارفانه در آثار استاد علامه آیة الله حسن زاده آملی جلد 2

عباس عزیزی

152 - دعای هنگام شبهه

عبدالله سنان گفت: امام صادق علیه السلام فرمود: به زودی شبهه ای به شما می رسد، پس بدون علمی؛ یعنی پرچم و نشانه ای راهنمایی کند و بدون پیشوایی هدایت نماید می مانید، از آن شبهه رهایی نمی یابد مگر کسی که دعای غریق بخواند.
گفتم: دعای غریق چگونه است؟
فرمود: می گویی: یا الله یا رحمن یارحیم یا مقلب القلوب!ثبت قلبی علی دینک.
من گفتم: یا مقلب القلوب و الابصار.
امام فرمود: البته خدای عزوجل مقلب القلوب و الابصار است و لکن چنانکه می گویم بگو:
یا مقلب القلوب! ثبت قلبی علی دینک. (153)

153 - ریسمان حضرت یحیی علیه السلام

امام صادق علیه السلام برای حفص بن غیاث حکایت فرمودند که:
روزی ابلیس بر حضرت یحیی علیه السلام ظاهر شد در حالی که ریسمان های فراوانی به گردنش آویخته بود؛ حضرت یحیی علیه السلام پرسید: این ریسمان ها چیست؟
ابلیس گفت: اینها شهوات و خواسته های نفسانی بنی آدم است که با آنها گرفتارشان می کنم.
حضرت یحیی علیه السلام پرسید: آیا چیزی از ریسمان ها هم برای من هست؟
ابلیس گفت: بعضی اوقات پر خوری کرده ای و تو را از نماز و یاد خدا غافل کرده ام.
حضرت یحیی علیه السلام فرمود: به خدا قسم از این به بعد هیچ گاه شکمم را از غذا سیر نخواهم کرد.
ابلیس گفت: به خدا قسم، من هم از این به بعد هیچ مسلمان و موحدی را نصیحت نمی کنم.
امام صادق علیه السلام در پایان این ماجرا فرمود:
ای حفص! به خدا قسم، بر جعفر و آل جعفر لازم است هیچ گاه شکم شان را از غذا پر نکنند.
به خدا قسم، بر جعفر و آل جعفر لازم است هیچ گاه برای دنیا کار نکنند!

154 - توصیه به محاسبه و مراقبه

آیة الله حاج سید محمد حسن مرتضوی لنگرودی فرزند مرحوم آیة الله حاج سید مرتضی مرتضوی لنگرودی که در درس اسفار و شفای بوعلی و جلسات تفسیری علامه طباطبایی رض شرکت می نمود و در جلسات خصوصی که به صورت سیار در شب های پنج شنبه و جمعه در منزل یکی از حاضرین در بحث منعقد می گردید از محضر استاد علامه استفاده می کرد در بخشی از بیانات خود اظهار داشت:
علامه طباطبایی (رضی الله) اهل مراقبه بود، یک وقت خدمت آن بزرگوار رسیدیم که دستور العملی به ما بدهد فرمود: مراقبه و محاسبه این دو حالت را، شخص سالک باید از ابتدای سیر و سلوک تا انتهاء ملتزم باشد، فرمود: آخر شب، قبل از خواب، اعمالی را که در روز انجام داده اید بررسی کنید هر یک از اعمال تان که خوب بود خدا را برای آن حمد و سپاس گویید و توفیق انجام بهتر آن را در روز بعد، از خداوند مسالت کنید.
اگر خدای ناکرده تقصیر و یا خطایی مرتکب شده بودید، فورا توبه کنید و تصمیم بگیرید که دیگر آن را انجام ندهید، اگر دیدید خلاف های شما متعدد است تصمیم بگیرید، فردا آن را کم کنید، خلاصه فرمود: مراقبه و محاسبه باید همیشه باشد.
حتی در این اواخر که نمی توانست درست حرف بزند، یکی از رفقاء از ایشان خواسته بود توصیه هایی بفرمایید؛ باز فرموده بودن مراقبه، محاسبه. (154)