فهرست کتاب


داستانهای عارفانه در آثار استاد علامه آیة الله حسن زاده آملی جلد 2

عباس عزیزی

133- اولین قیاس کننده

در کتاب وافی است که ابوحنیفه می گوید:
نزد حجامی رفتم تا موی سرم را بتراشد، حجام به من گفت: سرت را پایین بیاور و روی به قبله کن و نام خدای را بر زبان جاری ساز!
پس، از او شش خصلت بیاموختم که پیش از آن در من نبود.
بدو گفته: آیا تو آزادی یا بنده ای؟
گفت: بنده ام .
گفتم: بنده که هستی؟
در پاسخ گفت: بنده جعفر بن محمد صادق!
پرسیدم: آیا اکنون در خانه است؟
گفت: آری!
سپس، به سوی منزلش رفتم و اذن ورود خواستم، لیکن مرا اذن ندادند. اندکی بعد، مردمی از کوفه آمدند و اذن گرفته، داخل شدند. و من نیز همراه آنان شدم. چون به حضورش رسیدم، ایشان را گفتم:
اگر پیامی به اهل کوفه ارسال بنمایی، دیگر اصحاب محمد را دشنام نخواهند داد. من در کوفه بالغ بر صد هزار نفر را می شناسم که آنان را دشنام می دهند.
ایشان فرمود: سخن مرا نمی پذیرند.
گفتم: چه کسی سخن تو را نمی پذیرد و حال آن که تو فرزند رسول خدایی!
ایشان پاسخ داد: اولین کسی که سخن مرا نمی پذیرد، تویی، که بدون اجازه به خانه ام وارد شدی و بدون امر من، نشستی و سخن گفتی و مرا خبر رسیده است که قائل به قیاس نیز هستی.
فرمود: وای بر تو ای نعمان! اولین کسی که قیاس کرد، ابلیس بود... (128)(129)

134- طعم آب

در قرب الاسناد حسن بن ظریف از حسین بن علوان از جعفر علیه السلام نقل کرده که وی گفت: من به نزد آن حضرت نشسته بودم به هنگامی که مردی آمد و از طعم آب از آن حضرت پرسید و می پنداشتند که آن مرد زندیق است. پس حضرت ابو عبدالله علیه السلام به زیر و رد کردن آن پرداخت و به او فرمود: وای بر تو! طعم آب، طعم زندگی است. خدای عزوجل می فرماید: و از آب هر موجود زنده ای را آفرید آیا ایمان نمی آورند. (130)

135- رویت خدا در دنیا

ابوبصیر می گوید که: به حضرت امام صادق علیه السلام گفتم: در مورد خدای تعالی آگاهم کن که آیا مومنان روز قیامت او را می بینند؟
فرمود: آری! و پیش از روز قیامت هم دیده اند. گفتم: کی؟
فرمود: وقتی که به آنها گفت: الست بربکم؟ قالوا: بلی(131)(132)
بعد مدتی ساکت شد و آنگاه فرمود: مومنان در دنیا پیش از روز قیامت هم می بینند؛ آیا تو همین الان او را نمی بینی؟
ابو بصیر می گوید: گفتم: فدایت شوم! این حدیث را از جانب شما نقل بکنم؟
فرمود: نه؛ زیرا اگر آن را بگویی، جاهل به معنایی که تو قایل هستی، آن را انکار می کند و بعد این را تشبیه و کفر به حساب می آورد، و منظور رویت با چشم نیست؛ خدا بزرگ تر از چیزی است که مشتبهان و ملحدان وصف می کنند. (133)