فهرست کتاب


داستانهای عارفانه در آثار استاد علامه آیة الله حسن زاده آملی جلد 2

عباس عزیزی

111- امید به ثواب اخروی

در بحار، به نقل از اختصاص آمده که، فرزدق حکایت کرده است:
سالی همراه عبد الملک در حج بودم. او به علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب علیه السلام نظری افکند و برای تحقیر او گفت: او کیست؟
پس من نیز بالبداهه، قصیده معروف را سرودم که: او پسر بهترین بندگان خداست و او تقی و طاهر العلم است تا آن که آن را به اتمام رسانیدم.
عبدالملک، سالی هزار دینار به او صله می کرد که پس از ماجرای قصیده، آن را قطع کرد. فرزدق شکایت به علی بن الحسین علیه السلام برد و از ایشان درخواست نمود تا در این باره با عبدالملک گفت و گو کند. امام فرمود: من، همان اندازه که او تو را می بخشید، تو را می بخشم؛ پس مرا از سخن گفتن با او باز دار.
فرزدق عرض کرد: ای فرزند رسول خدا! به خداوند قسم، که ثواب خدای عزوجل در آجل، نزد من بهتر است از ثواب دنیا در عاجل.
این ماجرا به گوش معاویه بن عبدالله بن جعفر طیار رسید و او از سخاوتمندان و ادبا و ظرفای بنی هاشم محسوب بود، معاویه به فرزدق گفت: ای ابافراس! به گمانت چه قدر از عمرت باقی است؟
فرزدق جواب داد: بیست سال.
معاویه گفت: این بیست هزار دینار، که از مال خودم می باشد به تو می دهم، پس ابو محمد اعزه الله را معاف کن!
فرزدق پاسخ داد: من ابومحمد را ملاقات کرده ام و او از دارایی خویش، به من بذل فرمود؛ ولی به عرض ایشان رساندم که من برای اجر اخروی عمل خود، از ثواب دنیوی اش گذشتم. (102)

112- طعام انسان چیست؟

زید شحام از ابن جعفر علیه السلام در قول خدای عزوجل فلینظر الانسان الی طعامه روایت شد که گفت: پرسیدم طعام انسان چیست؟
فرمود: علمی که می گیرد غذای وی می باشد، بنگرد که از چه کسی می گیرد. (103)

113- راه شناخت خدا

یکی از همسران پیامبر صلی الله علیه و آله از او پرسید که: چه وقت انسان خدای خود را شناسد؟
پاسخ فرمود: وقتی نفس خویش را شناسد. (104)(105)