داستانهای عارفانه در آثار استاد علامه آیة الله حسن زاده آملی جلد 2

نویسنده : عباس عزیزی

پیشگفتار

لقد کان فی قصصهم عبرة لاولی الالباب...
در سر گذشت آنها درس عبرتی برای صاحبان اندیشه بود...(1)
داستان زندگی انبیا و ائمه اطهار علیهم السلام و اولیای خدا برای هر نسلی قابل بازگو شدن است و می تواند الگویی همگانی باشد.
اگر دوست داریم که مسیر بهشت و سعادت حقیقی را بیابیم باید از زندگی و داستان اولیای خدا عبرت بگیریم.
مطالعه داستان سبب رشد و حرکت انسان می شود.
در جلد اول کتاب داستانهای عارفانه، داستانهای آموزنده در قالب موضوعات مختلف گردآوری شده بود. اما در جلد دوم این کتاب که آن هم شامل داستاهای آموزنده و تکان دهنده ای از آثار علامه حسن زاده آملی است بدون فصل بندی آمده که هر یک از این داستاها در خو درسهای فراوانی دارند.
امید که با خواندن این داستانها تغییر و تحولی در زندگی ما ایجاد شود.
عباس عزیزی
حوزه علمیه قم تابستان 81

1- دو امانت گرانقدر نبوی

آیه کریمه انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا بر پیامبر صلی اله علیه و آله در خانه ام سلمه، نازل شده و سپس پیامبر صلی اله علیه و آله و فاطمه علیه السلام و حسن و حسین علیه السلام را فراخوانده و عبا را بر روی خود و آنان انداخته و فرموده است: هولاء اهل بیتی، فاذهب عنهم الرجس و طهرهم تطهیرا .
در این هنگام ام سلمه می گوید: آیا من نیز با ایشان هستم، ای رسول خدا؟!
پیامبر صلی اله علیه و آله می فرماید: تو بر مکان خودی و به سوی خیر.
ابن اثیر، از زید بن ارقم نقل می کند که: رسول خدا صلی اله علیه و آله فرموده است: من دو چیز را در میان شما باقی می گذارم که اگر بدان ها تمسک جویید، هیچ گاه گمراه نشوید، یکی از آن دو، عظیم تر از دیگری است؛ کتاب خدا که ریسمانی است از آسمان به زمین؛ و دیگری، اهل بیت من است، و (این دو) از یکدیگر جدا نشوند تا آن که در حوض بر من وارد شوند، پس بنگرید که پس از من با آنها چه می کنید!.
و همچنین در همان کتاب است که البراء گفته است: رسول خدا صلی اله علیه و آله را دیدم که حسن بن علی را بر شانه خویش نهاده، می گفت:
خداوندا! من او را دوست دارم؛ تو نیز او را دوست بدار!
و نیز رسول خدا صلی اله علیه و آله فرمود: حسین از من است و من از حسین ام؛ خداوندا! کسی را که حسین را دوست بدارد، دوست دار، حسین، سبطی از اسباط است.
همچنین آمده است: رسول خدا صلی اله علیه و آله، حسن و حسین و محسن را به اسامی پسران هارون، یعنی شبر و شبیر و مبشر، نامگذاری فرمود.
گویم: این حدیث، اشاره ای است به فرمایش دیگر رسول خدا صلی اله علیه و آله که به امیر مومنان علیه السلام فرمود: تو نسبت به من چون هارونی برای موسی.
و شیعیان به تواتر، از رسول خدا صلی اله علیه و آله نقل کرده اند: این پسرم (حسین علیه السلام) امام است و پسر امام، و او برادر امام و پدر هفت امام است، که نهمین آنها قائم شان است. (2)(3)

2- کمال بهشت

مرحوم خواجه نصیر الدین طوسی، در کتاب آغاز و انجام، حدیثی از خاتم الانبیاء صلی اله علیه و آله نقل می کند که: حضرت فرمود: شوق بهشت به سلمان، بیش از شوق سلمان به بهشت است.
خواجه می فرماید: بهشت، کمال اصحاب یمین است و مقربین کمال بهشت اند.