فهرست کتاب


نگاهی بر زندگی دوازده امام (علیهم السلام)

علامه حلی‏ ترجمه و پاورقی از:محمد محمدی اشتهاردی‏

علائم ظهور حضرت مهدی (ع)

در اینجا به ذکر قسمتی از نشانه های ظهور حضرت قائم آل محمد (ارواحنا فداه) می پردازیم که پیش از ظهور آن حضرت رخ می دهد:
1 - خروج سفیانی (سفیانی، یکی از طاغوتهای مقدس مآب از نسل ابوسفیان است و در شام به دست سپاه حضرت مهدی (ع) شکست خورده و کشته می شود).(193)
2 - کشته شدن سید حسنی (جوان خوش صورت از آل امام حسن (ع) با سپاهش به حمایت از امام زمان (ع) برمی خیزد و سرانجام، به شهادت می رسد).(194)
3 - اختلاف بنی عباس در ریاست دنیا.
4 - گرفتن خورشید در نیمه ماه رمضان.
5 - گرفتن ماه در آخر آن ماه، برخلاف عادت (و نظم فلکی).
6 - فرو رفتن زمین بیداء (زمین بین مکه و مدینه).
7 - فرو رفتن زمین در نقطه ای از مشرق و مغرب.
8 - توقف خورشید، هنگام اول ظهر تا وسط وقت عصر.
9 - طلوع خورشید از مغرب.
10 - کشتن (نفس زکیه در پشت کوفه همراه هفتاد نفر از نیکان.
11 - سر بریدن یک مرد هاشمی بین حجرالاسود و مقام ابراهیم (ع).
12 - ویران شدن دیوار مسجد کوفه.
13 - به اهتزاز درآمدن پرچمهای سیاه از جانب خراسان.
14 - خروج یمانی (یمانی از مردان نیک و طرفدار امام زمان (ع) است) که به حمایت از آن حضرت، با سپاه خود برمی خیزد.(195)
15 - ظهور مغربی در مصر و حکومت او بر مردم شام.
16 - فرود ترکها به جزیره.
17 - ورود رومیان به رمله.
18 - طلوع ستاره درخشان در سمت مشرق که همچون ماه می درخشد سپس دو جانب آن خم گردد که نزدیک شود که آن دو جانب به همدیگر متصل شوند.
19 - پدید آمدن سرخی در آسمان که در فضا پراکنده گردد.
20 - آتشی در طول مشرق، آشکار شود و سه روز یا هفت روز در آسمانی باقی بماند.
21 - پاره نمودن عرب اسارت خود را و حکومت عرب بر شهرها و کشورها.
22 - بیرون رفتن عرب از تحت نفوذ سلطان عجم.
23 - کشتن امیر مصر، توسط مردم مصر.
24 - خراب شدن شام.
25 - اختلاف سه پرچم در شام (کشمکش سه گروه).
26 - ورود دو پرچم قیس و عرب به کشور مصر.
27 - به اهتزاز درآمدن پرچمهای قبیله (کنده در خراسان.
28 - آمدن اسبهایی از جانب مغرب، تا اینکه در کنار حیره (نزدیک کوفه) بسته شوند.
29 - برافراشته شدن پرچمهای سیاه از جانب مشرق به سوی حیره.
30 - طغیان آب فرات، به طوری که سرازیر کوچه های کوفه گردد.
31 - خروج شصت دروغگو که همه آنان ادعای نبوت می کنند.
32 - خروج دوازده نفر از نژاد ابوطالب (ع) که همه آنان ادعای امامت برای خود دارند.
33 - سوزاندن مردی بلند مقام از شیعیان بنی عباس بین سرزمین جلولاء (واقع در هفت فرسخی خانقین) و سرزمین خانقین.
34 - بستن پلی نزدیک محله کرخ بغداد.
35 - برخاستن باد سیاهی در بغداد، در آغاز روز.
36 - زلزله شدید در بغداد.
37 - فرو رفتن بیشتر شهر بغداد در زمین بر اثر زلزله.
38 - ترس عمومی که عراق و بغداد را فراگیرد.
39 - مرگهای سریع و عمومی در بغداد.
40 - کم شدن اموال و انسانها و محصول کشاورزی.
41 - پیدایش ملخ در فصل خود و در غیر فصل خود تا آنجا که زراعتها و غلات را از بین ببرد.
42 - کم شدن غلات و محصولات گیاهی.
43 - اختلاف و کشمکش در میان دو صنف از عجم و خونریزی بسیار بین آنان.
44 - بیرون آمدن بردگان از زیر فرمان اربابان و کشتن اربابان.
45 - مسخ شدن جمعی از بدعتگذاران، به صورت میمون و خوک.
46 - پیروزی بردگان بر شهرهای اربابان.
47 - ندای (غیرعادی) از آسمان بر همه جهان به طوری که هرکسی در هر زبانی باشد آن ندا را به زبان خودش می شنود.
48 - پیدایش صورت و سینه انسان در قرص خورشید.
49 - مردگانی زنده از قبرها بیرون آیند و به دنیا بازگردند و به دید و بازدید با همدیگر بپردازند.
50 - در پایان همه، 24 بار، باران پی در پی می آید و زمین خشک را پس از مرگش، زنده و سبز و خرم می کند و به دنبال آن برکتهای زمین بروز می نماید و در دسترس قرار می گیرد.(196)
و بعد از این حوادث، هرگونه بلا و ناراحتی و گرفتاری معتقدین به حق از شیعیان حضرت مهدی (ع) برطرف می گردد، در این هنگام آنها آگاه شوند که امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در مکه ظهور کرده است برای یاری او به سوی مکه رهسپار شوند، چنانکه روایات، بیانگر این مطلب است.
این نشانه هایی که ذکر شد، پاره ای از آنها حتمی است و پاره ای مشروط به شرایطی است و خداوند داناتر است که چه خواهد شد و ما آنچه را نقل کردیم، از کتب حدیث و روایات، گرفته شده، از خدای بزرگ کمک می جوییم و از درگاه او توفیق سعادت می خواهیم.

چند نمونه از روایات علائم ظهور

1 - (سیف بن عمیره می گوید: نزد ابوجعفر، منصور دوانیقی (دومین خلیفه عباسی) بودم، آغاز به سخن نمود و به من گفت: ای سیف بن عمیره! ناگزیر از آسمان به نام مردی از فرزندان ابوطالب، ندا شود.
گفتم: تو این حدیث را نقل می کنی؟!
گفت: سوگند به کسی که جانم در دست اوست! به گوش خودم شنیده ام.
گفتم: من این حدیث را تاکنون نشنیده بودم!.
گفت: ای سیف! این سخن، حق است و وقتی که ندایی از آسمان آمد ما نخستین کسی هستیم که به آن پاسخ مثبت می دهیم بدان که این ندا به نام یکی از پسر عموهای ماست.
گفتم: از فرزندان حضرت فاطمه (سلام الله علیها).
گفت: آری، ای سیف!
اگر من این سخن را از شخص محمد بن علی (امام باقر (ع)) نشنیده بودم، اگر همه مردم روی زمین به من می گفتند، نمی پذیرفتم، ولی محمد بن علی (امام باقر (ع)) گوینده این سخن است.
2 - (عبدالله بن عمیر می گوید: رسول خدا (ص) فرمود: (روز قیامت برپا نمی شود تا وقتی که مهدی از فرزندان من خروج کند و او خروج نمی کند تا اینکه شصت نفر کذاب، که همه آنان می گویند: من پیغمبر هستم.
3 - (ابوحمزه ثمالی می گوید: به امام باقر (ع) عرض کردم: خروج سفیانی(197) از امور حتمی است؟
فرمود: (آری و ندای آسمانی از امور حتمی است، و طلوع خورشید از مغرب، از امور حتمی است و اختلاف بین بنی عباس در سلطنت از امور حتمی است و کشته شدن (نفس زکیه حتمی است. و خروج قائم (ع) از آل محمد (ص) حتمی است.
گفتم: ندای آسمانی چگونه است.
فرمود: در آغاز روز، منادی از آسمان ندا می کند:
(الا ان الحق مع علی و شیعته؛ آگاه باشید، حق با علی (ع) و شیعیان اوست.
سپس در آخر روز، در زمین ندا می شود:
(الا ان الحق مع عثمان و شیعته؛ آگاه باشید حق با عثمان و پیروان اوست.
در این هنگام رهروان راه باطل به شک می افتند.
4 - (ابی خدیجه می گوید: امام صادق (ع) فرمود: (قائم (ع) خروج نمی کند تا دوازده نفر از بنی هاشم قبل از او می آیند و هرکدام از آنان، مردم را به سوی (امامت) خود دعوت می نماید.
5 - امیر مؤمنان علی (ع) فرمود: (در آستانه ظهور قائم (ع) مرگ سرخ و مرگ سفید به وجود می آید و ملخهایی که همانند رنگ خون، قرمز هستند در فصل و در غیر موقع، آشکار می شوند، اما مرگ سرخ عبارت از کشتن با شمشیر است و اما مرگ سفید، عبارت از بیماری طاعون می باشد.
6 - (جابر جعفی می گوید: امام باقر (ع) فرمود: (در زمین قرار گیر و دست و پایت را حرکت مده تا نشانه های (ظهور) را که برای تو می گویم بنگری، ولی گمان ندارم عمر تو کفاف کند و تو به آن زمان برسی (مقداری از آن نشانه ها عبارتند از:) اختلاف بنی عباس، ندای آسمانی، فرو رفتن قریه ای از قریه های شام به نام (الجابیه، ورود ترکها به جزیره، ورود رومیان به رمله، اختلاف و کشمکش بسیار در همه نقاط زمین تا اینکه شام ویران گردد و علت خرابی آن، جمع شدن سه گروه دارای سه پرچم در آن است که عبارتند از: 1 - پرچم اصهب 2 - پرچم ابقع 3 - پرچم سفیانی.
7 - (ابوبصیر می گوید: از امام صادق (ع) شنیدم که این آیه را خواند:
ان نشأ ننزل علیهم من السماء آیة فظلت اعناقهم لها خاضعین.(198)
(اگر ما اراده کنیم (می توانیم) از آسمان برای آنان نشانه ای نازل می کنیم که گردنهایشان در برابر آن خاضع گردد.
سپس فرمود: (به زودی خداوند این نشانه را برای آنان می فرستد.
عرض کردم: برای چه کسی می فرستد؟.
فرمود: (برای بنی امیه و پیروان آنان.
گفتم: آن نشانه چیست؟
فرمود: (توقف خورشید از آغاز ظهر تا وقت عصر. و دیده شدن سینه و صورت مردی در قرص خورشید که حسب و نسبش معلوم باشد و اینها در زمان سفیانی رخ می دهد و در این هنگام، سفیانی و پیروانش نابود می شوند.
8 - (سعید بن جبیر (مفسر عالیقدر شیعه) می گوید: در آن سالی که حضرت مهدی (ع) در آن قیام می کند، 24 روز باران می آید و آثار و برکات باران در آن سال آشکار می گردد.
9 - (ثعلبه ازدی می گوید: امام باقر (ع) فرمود: (دو نشانه، قبل از ظهور قائم (ع) پدید می آید:
1 - گرفتن خورشید در نیمه ماه رمضان.
2 - گرفتن ماه در آخر همان ماه.
عرض کردم: کسوف خورشید در آخر ماه رمضان و خسوف ماه در نیمه ماه می باشد؟
فرمود: (من به آنچه می گویم آگاهتر هستم و این دو حادثه، نشانه ای است که از زمان هبوط آدم (ع) تا حال اتفاق نیفتاده است.
10 - (محمد بن مسلم می گوید: از امام صادق (ع) شنیدم فرمود: (پیش از ظهور قائم (ع) از سوی خدا، بلا و آزمایش به وجود می آید.
عرض کردم: فدایت شوم! آن بلا چیست؟ این آیه را خواند:
و لنبلونکم بشی ء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس والثمرات...(199)
(قطعاً همه شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، زیان مالی و جانی و کمبود میوه ها آزمایش می کنیم.
سپس (معنای آیه را توضیح داد و) فرمود: ترس از شاهان بنی فلان (بنی عباس) گرسنگی از گرانی قیمتها و کمبود اموال، از کساد و رکود تجارت و بهره اندک از آن و کاهش میوه ها و محصول به خاطر خشکی زمین و کمی برکت میوه ها.
سپس دنبال آیه فوق را خواند: (و بشر الصابرین)؛ (و به صابران مژده بده مژده از اینکه در آن هنگام، حضرت قائم (ع) به زودی خروج کند.(200)
11 - (منذر جوزی می گوید: از امام صادق (ع) شنیدم فرمود: (مردم در آستانه قیام حضرت قائم (ع) از گناه دست می کشند به خاطر آتشی که در آسمان آشکار شود، و سرخی ای که سراسر صفحه آسمان را فرا گیرد و فرو رفتن زمین در بغداد و در بصره و خونریزی و خرابی خانه ها در بصره و نابودی مردم آن و ترس همگانی بر عراق که مردمش را پریشان و نگران کند.

سال و روز قیام قائم (ع)

در مورد آن سالی که حضرت قائم (ع) قیام می کند و همچنین در مورد روز قیام نیز روایاتی نقل شده است، به عنوان نمونه:
1 - (ابوبصیر می گوید: امام صادق (ع) فرمود: (حضرت قائم قیام نمی کند مگر در سال طاق مانند: سال یک، سه، پنج، هفت و نه.
2 - نیز (ابوبصیر می گوید: امام (ع) فرمود: (در شب بیست و سوم (ماه رمضان) به نام قائم (ع) ندا داده می شود (اعلام می گردد) و در روز عاشورا قیام می کند و آن روزی است که امام حسین (ع) در آن کشته شد، گویی اکنون آن حضرت را در روز شنبه، دهم محرم می نگرم که بین حجرالاسود و مقام ابراهیم (کنار کعبه) ایستاده و جبرئیل در سمت راست او ندا می کند: (البیعة لله؛ بیعت برای خدا (که صدای او به همه جهانیان می رسد).
پس پیروان آن حضرت از همه نقاط زمین، به سوی او رهسپار می گردند و زمین برای آنان پیچیده می شود (و در نتیجه آنان زودتر به محضر آن بزرگوار می رسند) و با آن حضرت بیعت می نمایند و خداوند به وسیله او سراسر زمین را پر از عدل و داد می کند، همانگونه که پر از ظلم و ستم شده بود.