فهرست کتاب


نگاهی بر زندگی دوازده امام (علیهم السلام)

علامه حلی‏ ترجمه و پاورقی از:محمد محمدی اشتهاردی‏

گذری بر زندگی امام یازدهم حضرت حسن عسکری (ع)

ویژگیهای زندگی امام حسن عسکری (ع)

بعد از امام هادی (ع) مقام امامت به فرزندش امام حسن عسکری (ع) رسید؛ زیرا خصال و ویژگیهای امامت در وجود او جمع بود و در خصایص مقام مقدس امامت، از همه مردم زمان خودش برتری داشت. او در علم، زهد، کمال عقل، عصمت، شجاعت، کرم و اعمال بسیار که انسان را به پیشگاه خدا نزدیک می کند، سرآمد همه اهل زمان خود بود. از سوی دیگر پدر بزرگوارش امام هادی (ع) با تصریح و اشاره، جانشینی و امامت آن حضرت را بیان نمود.
امام حسن عسکری (ع) در (هشتم) ماه ربیع الاخر سال 232 هجری، در مدینه چشم به این جهان گشود و روز جمعه هشتم ربیع الاول سال 260 در سن 28 سالگی در سامرا از دنیا رفت و در خانه اش در سامرا کنار قبر پدرش، به خاک سپرده شد مادرش ام ولد بود و (حدیثه نام داشت و مدت خلافت و امامت امام حسن عسکری (ع) شش سال بود.

نمونه هایی از دلایل امامت امام حسن عسکری (ع)

1 - (یحیی بن یسار عنبری می گوید: ابوالحسن امام هادی (ع) چهار ماه قبل از وفات خود به (امامت) پسرش امام حسن عسکری (ع) وصیت کرد، من و عده ای از دوستان را بر آن وصیت به گواهی گرفت.
2 - (علی بن عمر نوفلی می گوید: در محضر امام هادی (ع) در صحن خانه اش بودم، پسرش (محمد در کنار ما عبور کرد، به امام هادی (ع) عرض کردم: فدایت گردم! این آقا (یعنی محمد) بعد از شما امام و صاحب ماست؟
در پاسخ فرمود: (لا، صاحبکم من بعدی الحسن؛ نه، بلکه امام و صاحب شما بعد از من، حسن (ع) است.
3 - (علی بن مهزیار می گوید: به امام هادی (ع) عرض کردم: پناه می برم به خدا! اگر برای شما اتفاقی (یعنی مرگ) رخ دهد ما به چه کسی رجوع کنیم (و او را امام خود قرار دهیم؟).
در پاسخ فرمود: (عهدی الی الاکبر من ولدی یعنی الحسن (ع)؛ عهد (امامت) من به بزرگترین فرزندان من یعنی حسن (ع) است.
4 - معرفی امام حسن عسکری (ع) در مجلس سوگواری امام جواد (ع): جماعتی از بنی هاشم که یکی از آنان (حسن بن حسین افطس بود هنگام وفات امام جواد (ع) در خانه امام هادی (ع) اجتماع کرده بودند و برای امام هادی (ع) در صحن خانه فرشی در زمین گسترده بودند و مردم در محضرش نشسته بودند، گفتند: تخمین زدیم که از آل ابوطالب و بنی عباس و قریش 150 نفر مرد بودند غیر از غلامان و سایر مردم. ناگاه امام هادی (ع) به حسن بن علی (امام حسن عسکری) نگاه کرد که گریبان چاک کرده و در سمت راست آن حضرت ایستاده و ما او را نمی شناختیم پس از ساعتی که حسن عسکری (ع) ایستاده بود امام هادی (ع) به او رو کرد و فرمود:
(پسر جان! شکر خدا را در وجود خودت تازه کن که خداوند موضوع تازه ای در مورد تو فرموده است.
حسن عسکری (ع) گریه کرد و کلمه استرجاع به زبان آورد و گفت:
الحمد لله رب العالمین و ایاه اسئل تمام نعمه علینا و انا لله و انا الیه راجعون.
(حمد و سپاس خداوندی را که پروردگار جهانیان است و تنها از درگاه او تکمیل نعمتش را بر ما مسألت می نمایم و همه ما از آن خدا هستیم و همه ما به سوی او باز می گردیم.
ما سؤال کردیم: این جوان کیست؟
گفتند: این شخص، حسن بن علی (ع) فرزند او یعنی فرزند امام هادی (ع) است، به نظر ما می آمد که حضرت حسن عسکری (ع) در آن وقت، بیست سال یا در این حدود، سال دارد، در آن وقت او را شناختیم. و دانستیم که امام هادی (ع) با امامت و قائم مقامی او بعد از خودش اشاره نمود.