فهرست کتاب


نگاهی بر زندگی دوازده امام (علیهم السلام)

علامه حلی‏ ترجمه و پاورقی از:محمد محمدی اشتهاردی‏

هجرت و جهاد امام حسین (ع)

هنگامی که معاویه (در نیمه رجب سال شصت هجری) از دنیا رفت و دوران صلح (آتش بس) که مانع آن بود تا امام حسین (ع) مردم را به امامت خود دعوت نماید به پایان رسید در محدوده توان و امکانات خود، مسأله رهبری خود را آشکار ساخت و در هر فرصتی برای آگاهی بخشی به ناآگاهان استفاده نمود و رفته رفته یارانی به گرد او آمدند، آنگاه آن حضرت مردم را به جهاد و نبرد (با سلطنت یزید و بنی امیه) دعوت نمود و آماده جنگ شد و با اهل بیت و فرزندان خود از حرم خدا و حرم رسول خدا (ص) (از مکه و مدینه) به سوی عراق رهسپار گردید تا به کمک شیعیانش که او را (به آمدن به کوفه) دعوت نموده بودند، با دشمن جنگ کند.
امام حسین (ص) نخست پسرعمویش (مسلم بن عقیل (ع) را به سوی کوفه فرستاد و او را برای دعوت مردم به جهاد و گرفتن بیعت از مردم برگزید، مردم کوفه با او برای جهاد، بیعت کردند و پیمان وفاداری خود را به او اعلام داشتند و خیرخواهیش را به جان پذیرفتند، ولی طولی نکشید که (وقتی ورق برگشت) آنان بیعت خود را شکستند و دست از یاری او کشیدند و او را تسلیم دشمن نمودند و دشمن (در یک جنگ نابرابر) او را کشت و مردم کوفه از مسلم دفاع ننمودند. سپس (همین مردم اغفال شده) برای جنگ با امام حسین از کوفه خارج شدند، آن حضرت را (در سرزمین کربلا) محاصره کردند و او را از رفتن به شهرها بازداشتند و آنچنان او را در تنگنا قرار دادند که نه راه گریزی داشت و نه یار و یاوری و بین او و آب فرات جدایی انداختند تا اینکه بر او دست یافتند و آن حضرت را (در یک جنگ نابرابر) کشتند و آن بزرگوار در حالی که تشنه لب، مجاهد، شکیبا، مخلص و مظلوم بود به شهادت رسید، بیعتش را شکستند، حریم حرمتش را دریدند و به هیچ وعده او وفا نکردند و هرگونه رشته پیمان با او را گسستند و آن حضرت همچون پدر و برادرش شهید شد.

فراز و نشیبهای عمر امام حسین (ع)

امام حسین (ع) روز شنبه دهم محرم سال 61 هجری بعد از نماز ظهر، مظلوم و تشنه لب به شهادت رسید در حالی که شکیبا بود و برای خدا و دستیابی به فیوضات الهی (به جهاد تا سرحد شهادت) اقدام کرد، در این وقت 58 سال از عمرش می گذشت، هفت سال (اول عمرش) را با رسول خدا (ص) گذراند، 37 سال را با پدرش امیر مؤمنان علی (ع) و 47 سال را با برادرش امام حسن (ع) سپری نمود و مدت خلافتش بعد از برادرش یازده سال بود. در پاداش بلکه در وجوب زیارت مرقد شریف امام حسین (ع) روایات بسیار نقل شده است از جمله امام صادق (ع) فرمود:
زیارة الحسین بن علی (ع) واجبة علی کل من یقر للحسین بالامامة من الله تعالی.
(زیارت (قبر) امام حسین (ع) بر هرکسی که معتقد به امامت او از جانب خداست واجب است.
و نیز فرمود: (پاداش زیارت امام حسین (ع) معادل صد حج نیکو و صد عمره مقبول می باشد.
و رسول اکرم (ص) فرمود: (من زار الحسین (ع) بعد موته فله الجنة؛ کسی که بعد از شهادت حسین (ع) مرقد او را زیارت کند، بهشت از برای اوست.
و در این باره روایات بی شماری نقل شده است.(145)

فرزندان امام حسین (ع)

امام حسین (ع) دارای شش فرزند بود:
1 - علی بن الحسین (امام سجاد) کنیه او (ابومحمد بود، مادرش (شاه زنان دختر یزدگرد (سوم) بود.
2 - علی بن الحسین (ع) (معروف به علی اکبر) که در کربلا در جریان عاشورا به شهادت رسید، مادرش (لیلی دختر ابوقرة بن عروة بن مسعود ثقفی بود.
3 - جعفر بن حسین که فرزند نداشت و مادرش از قبیله قضاعیه بود، و جعفر در زمان حیات امام حسین (ع) از دنیا رفت.
4 - عبدالله، که در روز عاشورا در آغوش پدر بود، تیری از جانب دشمن به او اصابت کرد به طوری که سرش را از بدنش جدا نمود و به شهادت رسید.
5 - سکینه، که مادرش (رباب دختر امرء القیس بن عدی از قبیله کلبی بود.
6 - فاطمه که مادرش (ام اسحاق دختر طلحة بن عبیدالله از قبیله تیم بود.