فهرست کتاب


نگاهی بر زندگی دوازده امام (علیهم السلام)

علامه حلی‏ ترجمه و پاورقی از:محمد محمدی اشتهاردی‏

دعای پیامبر (ص) در شأن علی (ع)

یکی از حوادثی که در رابطه با علی (ع) در زمان زندگی رسول خدا (ص) رخ داد، وقتی بود که پیامبر (ص) علی (ع) را برای داوری بین مسلمین یمن برگزید. و او را به سوی یمن فرستاد تا احکام دین و حلال و حرام را به آنان بیاموزد و بر اساس احکام و دستورات قرآن به آنان حکومت و داوری نماید، علی (ع) به رسول خدا (ص) عرض کرد:
(ای رسول خدا! مرا به داوری و قضاوت بین مردم یمن گماشتی، با اینکه من جوانی هستم که آگاهی به همه داوریها ندارم.
پیامبر فرمود: (نزدیک من بیا، علی (ع) نزدیک رفت، پیامبر (ص) دست خود را بر سینه او نهاد و گفت: اللهم اهد قلبه و ثبت لسانه؛ خدایا! دل علی را راهنمایی کن و زبانش را استوار بدار.
علی (ع) می گوید: (بعد از این جریان (و دعا) هرگز در قضاوت بین دو نفر، شک نکردم و دو دل نشدم، اکنون در اینجا به ده نمونه از داوریهای علی (ع) توجه کنید.

ده نمونه از قضاوتهای علی (ع)

1 - حل مشکل با قرعه

وقتی علی (ع) به یمن رفت و در آنجا استقرار یافت و به حکومت و داوری از جانب رسول خدا (ص) پرداخت، دو مرد برای داوری نزد آن حضرت آمدند، آنان با شرکت هم کنیزکی را خریده بودند و به طور مساوی هرکدام مالک نیمی از او بودند، آنان بر اثر جهل به احکام، هردو در (طهر واحد (فاصله بین دو خون حیض) با او آمیزش کردند، به خیال اینکه این کار جایز است و این ناآگاهی به مسایل از آن جهت بود که آنان تازه مسلمان بودند و اطلاعاتشان به احکام دین، اندک بود.
آن کنیز، حامله شد و سپس پسری از او متولد شد و آن دو نفر در مورد آن پسر نزاع کردند و هریک از آنان می گفت من پدر او هستم و او پسر من است، به حضور علی (ع) آمده و از آن حضرت خواستند تا داوری کند.
علی (ع) آن پسر را بین آن دو نفر قرعه زد، قرعه به نام یکی از آنان افتاد و علی (ع) آن پسر را به او واگذار کرد و او را الزام کرد که نصف قیمت آن پسربچه را اگر برده است به شریک خود بپردازد و فرمود:
(اگر می دانستم شما از روی آگاهی دست به این کار زدید (و آمیزش حرام را انجام دادید) در مجازات شما، سختگیری بیشتر می نمودم.
خبر این داستان به پیامبر (ص) رسید، پیامبر (ص) صحت داوری علی (ع) را امضا کرد و همین داوری را در اسلام مقرر کرد و سپس فرمود:
الحمد لله الذی جعل منا اهل البیت من یقضی علی سنن داود (ع) و سبیله فی القضاء.
(حمد و سپاس خداوندی را که در میان ما خاندان نبوت، کسی را قرار داد که طبق سنت و روش حضرت داود (ع) قضاوت می کند.
یعنی قضاوت او بر اساس الهام الهی است که همسان وحی است و داوری علی (ع) همانند آن است که دستور صریح از طرف خدا آمده باشد.