فهرست کتاب


نگاهی بر زندگی دوازده امام (علیهم السلام)

علامه حلی‏ ترجمه و پاورقی از:محمد محمدی اشتهاردی‏

نام و محتوای این کتاب

اما بعد، این کتاب، حاوی نامهای امامان معصوم (علیهم السلام) و تاریخ عمر شریف آنان و ذکر قبر و مزارشان و ذکر نام فرزندان آنان و یادآوری پاره ای از سرگذشت آنان است که آگاهی به آن پرفایده و آموزنده است تا آنان که خواهان رشد و تعالی هستند، مقام ارجمند پیامبر و آلش (علیهم السلام) را بشناسند و در پرتو این شناخت، فرق بین ادعا (ی خشک) و اعتقاد (باور حقیقی) آشکار گردد.
نام این کتاب، عبارت است از: (المستجاد من کتاب الارشاد (تلخیص و انتخاب نیکی از کتاب ارشاد)، خداوند، توفیق دهنده و سامان بخش است و جزا دهنده روز رستاخیز می باشد.

گذری بر زندگی امام اول حضرت علی (ع)

ویژگیهای زندگی علی (ع)

1 - علی (ع) نخستین امام مؤمنین و رهبر مسلمانان و اولین خلیفه بعد از رسول خدا، پیامبر راستین و امین اسلام محمد بن عبدالله خاتم پیامبران - صلوات خدا بر او و دودمان پاکش باد - است(46) او که برادر و پسر عمو و وزیر پیامبر (ص) و داماد آن حضرت؛ یعنی شوهر دخترش حضرت فاطمه زهرا - سلام الله علیها - سرور بانوان دو جهان است، امیر مؤمنان علی بن ابیطالب بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف، سرور اوصیا - بهترین صلوات و سلام بر او باد -.
2 - کنیه علی (ع) ابوالحسن است، او در روز جمعه سیزدهم رجب سال سی ام (عام الفیل (ده سال قبل از بعثت) در مکه در بیت الحرام داخل کعبه خانه خدا، دیده به این جهان گشود که هیچ کس قبل از او و بعد از او، در این خانه خدا تولد نیافت و نمی یابد و این نشانگر موهبت و احترام و توجه خاص خداوند به وجود علی (ع) است و بیانگر مقام بسیار ارجمند اوست.
3 - مادر آن بزرگوار، فاطمه دختر اسد بن هاشم بن عبد مناف (س) است که برای رسول خدا (ص) (نیز) همچون یک مادر بود و رسول خدا (ص) در دامن او رشد کرد و آن حضرت همیشه سپاسگزار نیکیهای او بود. فاطمه بنت اسد، در صف نخستین ایمان آورندگان به اسلام، ایمان آورد و همراه جمعی از مهاجرین با آن حضرت به سوی مدینه هجرت کرد و وقتی که از دنیا رفت(47)، پیامبر (ص) او را با پیراهن مخصوص خود کفن نمود تا به وسیله آن از آزار حشرات زمین حفظ گردد و در قبر او (قبل از دفنش) خوابید تا بدین وسیله فشار قبر به او نرسد و اقرار به امامت پسرش امیر مؤمنان علی (ع) را به او تلقین کرد، تا پس از دفن، وقتی از او در مورد آن سؤال شد بتواند پاسخ دهد و این همه توجهات مخصوص پیامبر (ص) به مادر علی (ع) به خاطر آن مقام ارجمندی بود که او در نزد پروردگار و نزد آن حضرت داشت. این سرگذشت بین تاریخ نویسان مشهور است.
4 - امیر مؤمنان علی (ع) و برادرانش (طالب، عقیل و جعفر) نخستین کسانی هستند که از دو سو (هم از ناحیه پدر و هم از ناحیه مادر) از نسل هاشم بن عبد مناف هستند، به این خاطر و به خاطر نشو و پرورش آن حضرت در دامان رسول خدا (ص) و تحصیل کمالات معنوی از او، به دو شرافت نایل گردید (شرافت نسب و شرافت پرورش و آموزش از دامان فرهنگ ساز رسول خدا (ص)).
5 - علی (ع) نخستین فردی بود که قبول اسلام کرد و به خدا و رسولش ایمان آورد و هیچ کس از اهل بیت رسول خدا (ص) و از اصحاب، در این جهت به او نرسید و او نخستین مردی بود که پیامبر (ص) او را دعوت به اسلام کرد و او آن را پذیرفت و همواره از دین اسلام حمایت می کرد و با مشرکان مبارزه می نمود و از حریم ایمان دفاع می کرد و گمراهان و سرکشان را سرکوب می نمود و دستورات دین و قرآن را منتشر می ساخت و به عدالت، حکم می کرد و به کارهای نیک دستور می داد.
6 - علی (ع) بعد از بعثت رسول خدا (ص) تا رحلت آن حضرت یعنی در طول 23 سال، همواره همراه، همراز و همکار پیامبر (ص) بود، در سیزده سال قبل از هجرت (در بحران مبارزه شدید با مشرکان) شریک تنگاتنگ غمهای پیامبر (ص) بود، بیشترین دشواریها و رنجهای این دوره را تحمل نمود و ده سال بعد از هجرت به سوی مدینه، یگانه مدافع اسلام و پیامبر (ص) از شر مشرکان بود و برای حفظ جان (و هدف) پیامبر (ص) با کافران جنگید و در این راستا جانش را در طبق اخلاص نهاد و فدای پیامبر (ص) و سپر بلا برای اسلام نمود و این شیوه ادامه داشت تا آن هنگام که رسول خدا (ص) رحلت کرد و خداوند او را به سوی بهشت خود برد و در ارجمندترین جایگاه بهشتی، جایش داد، هنگام رحلت رسول خدا (ص)، علی (ع) 33 سال داشت.
امت اسلام درباره امامت علی (ع) در همان روز رحلت پیامبر (ص) اختلاف نمودند، شیعیان او یعنی همه بنی هاشم و (افراد برجسته ای مانند:) سلمان، عمار، ابوذر، مقداد، خزیمة بن ثابت (ذوالشهادتین)، ابوایوب انصاری، جابر بن عبدالله انصاری، ابوسعید خدری. و امثال آنان از بزرگان مهاجر و انصار، معتقد بودند که علی (ع) خلیفه رسول خدا (ص) بعد از آن حضرت است و امام برحق می باشد؛ زیرا او در فضایل و رأی و کمالات بر همگان سبقت و برتری دارد، هم در ایمان و هم در علم و آگاهی به احکام و هم در جهاد و مبارزه با دشمنان، بر همه پیشی گرفته است و در زهد و پارسایی و خیر و صلاح، بین او و دیگران، فاصله بسیار بود و اصلا دیگران را نمی شد با او مقایسه کرد و در قرب منزلت و خویشاوندی به پیامبر (ص) هیچ کس چون او نبود.